Δεν χαϊδεύουμε τα μάτια

Συνέντευξη στη Δέσποινα Ντάρτζαλη

Θεσσαλονίκη, 19 Νοεμβρίου 2001

 

            Μετά την «Ωραία Κοιμωμένη», το Χοροθέατρο του ΚΘΒΕ ετοιμάζεται για τη δεύτερη παραγωγή του, τη «Μνήμη των Κύκνων», που θα ανεβεί στα μέσα Ιανουαρίου στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Τη χορογραφία και τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει και πάλι ο Κωνσταντίνος Ρήγος, καλλιτεχνικός υπεύθυνος του Χοροθεάτρου, το οποίο – ως γνωστόν – έχει πλέον στο δυναμικό του και χορευτές του χοροθεάτρου «Οκτάνα». Ο κ. Ρήγος μίλησε στη «Θ» τόσο για τη νέα παραγωγή όσο και για τα σχέδια και τις προοπτικές του Χοροθεάτρου.

- Ποια είναι η αποτίμηση από την «Ωραία Κοιμωμένη»;

- Το γεγονός ότι παρουσιάστηκε δεύτερη φορά στη Θεσσαλονίκη και εντούτοις είχε μεγάλη απήχηση στον κόσμο είναι πολύ θετικό. Το να παρουσιάζεις κάτι, που δεν «χαϊδεύει» απόλυτα τα μάτια και τις αισθήσεις, είναι δύσκολο. Όταν μάλιστα έχει και απήχηση, ιδιαίτερα σε ένα νέο κοινό, αισθάνεσαι ότι υπάρχει ένας λόγος να συνεχίζεις.

- Ούτε η «Μνήμη των Κύκνων» θα «χαϊδεύει» τα μάτια;

- Θα είναι μια παράσταση για «ανοιχτά» μάτια. Διαβάζω λίγο διαφορετικά το χορό. Πιστεύω ότι δεν είναι διασκέδαση, αλλά ένας τρόπος να μιλήσεις για το τι συμβαίνει στη ζωή και πώς αυτό μας επηρεάζει κοινωνικά, πολιτικά, ερωτικά. Θεωρώ ότι δεν έχει ενδιαφέρον να ξανανεβεί ένα έργο, όπως είχε ανεβεί πριν από ενάμιση αιώνα.

- Ποια θα είναι η δομή του έργου;

- Προσπαθώ να χρησιμοποιήσω το έργο ως αφορμή και εφαλτήριο για να πω πράγματα που αφορούν τη ζωή μας. Στο έργο υπάρχει μια κοπέλα, που είναι αναγκασμένη να είναι κύκνος. Ερωτεύεται και αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να υπάρξει μια διέξοδος από τη λίμνη. Η κοινωνία, με το πρόσωπο του κακού μάγου, δεν την αφήνει και στέλνει το μαύρο κύκνο να καταστρέψει την υπόσχεση αγάπης. Όταν η κοπέλα αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει διέξοδος, πνίγεται μαζί με τον εραστή της στη λίμνη. Η παράσταση θέτει ορισμένους προβληματισμούς: πώς ένα πρόσωπο μπορεί να είναι εγκλωβισμένο στην εικόνα του ή στο ρόλο που πρέπει να παίξει σε μία σύγχρονη κοινωνία, τι σημαίνει να είσαι «κύκνος», ποια είναι τα όρια της λίμνης, αν μπορούμε να τα ξεπεράσουμε, και, αν όχι, ποια είναι η λύση; Η σιωπή ή ο θάνατος, το κύκνειο άσμα… Δεν με ενδιαφέρει να ανεβάσω τη «Λίμνη των Κύκνων» σε διασκευή, αλλά, παίρνοντας στοιχεία από το έργο, να φτιάξω ένα καινούργιο με βάση το υλικό που προκύπτει από τις πρόβες και τους αυτοσχεδιασμούς των συντελεστών της παράστασης. Προσθέτω βέβαια και τη δική μου ματιά.

- Η παράσταση θα ταξιδέψει και στο εξωτερικό;

- Αυτή είναι η πρόθεσή μας. Θέλουμε το Χοροθέατρο να γίνει μια ομάδα, η δουλειά της οποίας θα απευθύνεται σε όλο τον κόσμο. Θα καλέσουμε στην παράσταση ανθρώπους από διεθνή φεστιβάλ και θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε το έργο στο εξωτερικό.

- Πώς βαίνει η συνεργασία μετά την ενσωμάτωση των χορευτών της «Οκτάνα»;

- Πάρα πολύ δημιουργικά. Ερχόμενος στο Χοροθέατρο από την πρώτη φορά βρήκα μια ομάδα που πραγματικά είχε εν δυνάμει δυνατότητες, είχε ορισμένους εξαιρετικούς χορευτές. Επίσης, η πρόσφατη ενσωμάτωση ορισμένων χορευτών της «Οκτάνα» - και όχι όλης της ομάδας – δημιουργεί ένα σπουδαίο δυναμικό, τόσο στο ερμηνευτικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της τεχνικής. Στο χοροθέατρο «Οκτάνα» υπάρχουν βραβευμένοι και καταξιωμένοι χορευτές με κάποιους από τους οποίους συνεργάζομαι πάνω από δέκα χρόνια και θεωρώ σημαντικό να συνεχίσουν να είναι δίπλα μου. Είναι η ιστορία μου. Μαζί με το υλικό του Χοροθεάτρου του ΚΘΒΕ δημιουργούν μια εντυπωσιακή ομάδα.

- Αναφέρατε ότι θα μπορούσαν να είναι οποιοιδήποτε χορευτές. Θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε γίνει οντισιόν…

- Έγιναν δύο οντισιόν και πήραμε ακόμη δύο νέους χορευτές. Και πάντα θα ζητάμε και άλλους. Απλώς, όταν υπάρχουν κάποιοι καλοί χορευτές, είμαστε αναγκασμένοι να τους χρησιμοποιήσουμε και για το καλό της ομάδας, αλλά και των ίδιων. Και οι δικοί μου χορευτές βγαίνουν κερδισμένοι από αυτή τη συνεργασία, αλλά και το Χοροθέατρο από την εισροή τόσο καλών χορευτών. Είναι λίγο περίεργο πια να συζητά κανείς από πού είναι οι χορευτές. Σε όλο τον κόσμο μιλούν πλέον για προσωπικότητες και όχι για εθνικότητες χορευτών. Μακάρι το Χοροθέατρο να καταφέρει να προσεγγίσει ένα υλικό που θα είναι παγκόσμιο.

- Υπάρχουν και αξιόλογοι Έλληνες χορευτές, που, για διάφορους λόγους δεν έχουν τύχει της ανάλογης προσοχής;

- Μακάρι όλους αυτούς να τους συγκεντρώσουμε στο πλαίσιο του δυνατού. Αποδέχθηκα την πρόταση για τη θέση του καλλιτεχνικού υπεύθυνου, γιατί πιστεύουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα το Χοροθέατρο του Κρατικού να εξελιχθεί στη σημαντικότερη ομάδα μοντέρνου χορού στην Ελλάδα. Δεν θα είναι μια ομάδα προσωπική, που θα εκφράζει το δικό μου όραμα, ως χορογράφου, αλλά θα γίνει ένα χωνευτήρι Ελλήνων και ξένων χορογράφων.

- Ποια θα είναι η φιλοσοφία που θα διέπει το Χοροθέατρο;

- Με ενδιαφέρει πρωτίστως οι άνθρωποι που θα χορογραφήσουν να έχουν μια ιδεολογική σφραγίδα στη δουλειά τους. Θέλουμε να φέρουμε ανθρώπους που μέσα από τη δουλειά τους θα αφήσουν τη σφραγίδα τους στο Χοροθέατρο. Από εκεί και πέρα, η ομάδα πρέπει να διατηρήσει ένα ρεπερτόριο με έργα που θα μπορούν να παρουσιαστούν οπουδήποτε ανά πάσα στιγμή. Θέλουμε κάθε παράσταση – ανεξάρτητα από την απήχηση που θα έχει – να αποτελεί μία πρόταση.