Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! - ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ

Ρήγος και πάλι στην «Οκτάνα» με Διονύσιο Σολωμό

Της Ιωάννας Κλεφτόγιαννη

Ελευθεροτυπία, 24 Ιουνίου 2006

 

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος στην πρώτη «ηρωική» του έξοδο από τη διεύθυνση του Χοροθεάτρου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ξανά έπειτα από χρόνια ως «Οκτάνα», εμπνέεται από τον Διονύσιο Σολωμό και δημιουργεί την παράσταση «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι - Σχεδίασμα Β», που στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ παρουσιάζεται αύριο και τη Δευτέρα στο θέατρο Κοτοπούλη-Ρεξ.

«Το συγκεκριμένο έργο δημιουργήθηκε σε μια περίοδο προσωπικής και επαγγελματικής αναταραχής. Έπρεπε να πάρω θέση και να επεξεργαστώ διάφορα προβλήματα, επαγγελματικά αλλά και βαθύτερα υπαρξιακά, σχετικά με το τι είμαι και τι πιστεύω για αυτό που κάνω», λέει αναφερόμενος στην περίεργη επιλογή της πρώτης ύλης της παράστασής του. Την οποία, άλλωστε, επεξεργάστηκε ξανά αφού πρώτα παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη μια πρώτη εκδοχή της (Σχεδίασμα Α'). «Η εμπειρία μου στο ΚΘΒΕ είναι βεβαίως σημαντική και ουσιαστική. Μ' αυτή, όμως, την παραγωγή εγκαινιάζεται μια δεύτερη περίοδος για την "Οκτάνα". Και είναι πολύ σημαντικό για μένα που ο διευθυντής του Φεστιβάλ Γιώργος Λούκος στην πρώτη του χρονιά μάς ενέταξε στο πρόγραμμα με μια σημαντική, μάλιστα, παραγγελία. Κάτι που συμβαίνει πολύ σπάνια στον ελληνικό χορό».

- Οι αλλαγές στην επαγγελματική σας ζωή αλλά και η περίοδος προσωπικής σας αναταραχής, όπως λέτε, αποτυπώνονται με κάποιο τρόπο στην παράσταση; Ή μήπως πρόκειται να δούμε μια συνέχεια των προγενέστερων δουλειών σας;

- Η δουλειά μου θεωρώ ότι έχει αλλάξει εδώ και πολύ καιρό σε σχέση με την πρώτη περίοδο της "Οκτάνας". Το "Σχεδίασμα Β" είναι μια σκληρή παράσταση, που προσδιορίζει και την πολιτική ταυτότητα της ομάδας.

-Γράφτηκε ότι είναι και η πιο ευθέως πολιτική χορογραφία σας. Αυτό σημαίνει ότι από μια φάση «τρελής ευτυχίας» περνάτε σε μια περισσότερο πολιτικοποιημένη εποχή;

- Ναι. Πιστεύω ότι ο χορός σήμερα πρέπει να έχει θέση, στάση και ιδεολογία απέναντι στο σύγχρονο κόσμο. Αυτό έχει να κάνει και με την εξέλιξη της ίδιας της τέχνης του χορού. Για μένα τα πράγματα δεν μπορούν να είναι πια διαφορετικά. Είμαστε ό,τι χορεύουμε, είμαστε ό,τι δημιουργούμε, ό,τι γράφουμε.

- Πέραν του ότι αποτέλεσε υλικό για πολιτικό στοχασμό, τι άλλο σάς ενέπνευσε από το ποίημα του Σολωμού;

- Με ενέπνευσε ολόκληρο το ποίημα, αλλά κυρίως ο τίτλος του. Με ενδιαφέρει το ότι πρόκειται για ένα έργο του ρομαντισμού, αλλά και η επιμονή του ποιητή στις λέξεις. Όπως εκείνος χρησιμοποιεί τις λέξεις σαν εργαλεία, εγώ χρησιμοποιώ τα σώματα και την επανάληψη των κινήσεων. Από την άλλη νομίζω ότι διανύουμε μια περίοδο εθνική και παγκόσμια στην οποία τα ζητήματα που έθεσε ο Σολωμός είναι επίκαιρα όσο ποτέ.

- Πώς λοιπόν η ποιητική παρτιτούρα μεταγράφηκε στα κορμιά των χορευτών;

- Η επιμονή του ποιητή στις λέξεις έγινε επιμονή δική μου σε κινήσεις και πράξεις που περικλείουν τις μεγάλες αντιθέσεις. Από την ακινησία στην ξέφρενη κίνηση, από τη δράση στην αδράνεια, από τη σιωπή στο θόρυβο και από την απάθεια στο σοκ.

- Τι ακριβώς συνέβη και έπρεπε να αποχωρίσετε από το τιμόνι του Χοροθεάτρου του ΚΘΒΕ, όταν τη διεύθυνση ανέλαβε ο Νικήτας Τσακίρογλου;

- Ήταν, δυστυχώς, αδύνατο να συνεννοηθούμε! Ήμασταν δύο διαφορετικοί κόσμοι που δεν μπορούν να συναντηθούν. Και από την άλλη η λογική τού "διαίρει και βασίλευε" δεν είναι στο πνεύμα συνεργασίας που κάποιος θέλει και επιθυμεί για να δουλέψει σε μόνιμη βάση.