Οι σαραντάρηδες στη σκηνή, με ορμή...

Καθημερινή, 22 Αυγούστου 2004

 

Το έργο της ομάδας Παπαϊωάννου στην τελετή έναρξης μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε σε μια δημιουργική άνοιξη;

Η τελετή έναρξης πυροδότησε συναισθήματα, συζητήσεις, κριτικές. Αν κρίνουμε από το πλήθος των αντιδράσεων και μόνο, πέτυχε απολύτως· παρ’ ότι δεν ήταν ένα αυτοτελές έργο τέχνης, παρ’ ότι υπάκουε στις συμβάσεις ενός κολοσσιαίου χώρου και μιας ακόμη πιο κολοσσιαίας τηλεμετάδοσης, η τελετή συνεπήρε όσους ήταν στο στάδιο, εντυπωσίασε το διεθνές ακροατήριο, συγκίνησε τους Έλληνες· κυρίως αυτό: εμφύσησε υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση σε ένα λαό διψασμένο, επί μακρόν εκκρεμή μεταξύ παρανοϊκής υπεραναπλήρωσης, μανίας καταδίωξης και αυτοοικτιρμού. […]

Μήπως χαράζει μια καινούργια άνοιξη; Μήπως ήλθε η ώρα των συν-πλην σαραντάρηδων, των σιωπηλών εργατών, των προσηλωμένων, των απροσποίητων, αυτών που δεν σνομπάρουν το λαϊκό, χωρίς όμως να δημαγωγούν, χωρίς να κάνουν εκπτώσεις; Απευθυνθήκαμε το ρητορικό αυτό ερώτημα-πρόκληση σε δημιουργούς της γενιάς λίγο-πολύ των «παιδιών της τελετής»· μιλήσαμε με τις κοπέλες που δούλεψαν στην ερεθιστική Κλεψύδρα, με τον μουσικό που έντυσε techno και λυρικά τη φαντασμαγορία· και με έναν πενηντάρη σκηνοθέτη. Ο Κώστας Καραμανλής, τη βραδιά της εκλογικής του νίκης, αφιέρωσε τα πρώτα του λόγια στους σαραντάρηδες, στον πολιτισμό και στην παιδεία. Τα τελευταία γεγονότα βαραίνουν πάνω σε τούτα τα λόγια... […]

Κωνσταντίνος Pήγος, χορογράφος

Άνοιγμα στο μεγάλο κοινό

«Στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων όλη η ιδέα, η σκέψη και η εκτέλεση της συγκεκριμένης ομάδας των σαραντάρηδων, έκανε ένα μεγάλο άνοιγμα, χωρίς να χάσει τίποτα από το στίγμα, την ποιότητα και την ικανότητα της να επικοινωνεί. Αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος. Tι μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς τους ανθρώπους; Πιστεύω ότι υπάρχει μέλλον. Εξαρτάται από τους ίδιους. Γενικά εξαρτάται από το πόσο σοβαρός είσαι απέναντι στον εαυτό σου και απέναντι στη δουλειά σου. Εάν διευρύνεται το κοινό σου με τους όρους που θέτεις εσύ και όχι απλά με την ανάγκη αποδοχής, τότε τα πράγματα είναι εντάξει. Εξάλλου, υπάρχουν πολλά παραδείγματα καλλιτεχνών (κυρίως στον κινηματογράφο και στα εικαστικά) που ανοίχτηκαν σε ένα μεγάλο κοινό αλλά το έργο τους δεν έχει αλλοιωθεί.

Βέβαια, υπάρχει η αντίληψη ότι όταν ανοίγεσαι, μικραίνουν οι αντιστάσεις. Δεν ξέρω αν το πιστεύω αυτό η όχι... Είναι κατόρθωμα να έχεις ένα μεγάλο κοινό και να μένεις σταθερός στα πιστεύω σου.

H τελετή ήταν εντελώς Δημήτρης Παπαϊωάννου! Από τις πρώτες του παραστάσεις μέχρι σήμερα ο Δημήτρης Παπαϊωάννου έχει διατηρήσει την ταυτότητά του. Δεν νομίζω ότι η επόμενη δουλειά του θα είναι ίδια. Θα είναι κάτι άλλο. Όμως η ουσία του δεν θα αλλάξει.»