Μπορεί να γίνει ευνοημένη τέχνη - ΔΑΦΝΙΣ ΚΑΙ ΧΛΟΗ

Έθνος, 9 Φεβρουαρίου 1995

της Αφροδίτης Καριμάλη

 

Ένα «στοίχημα» ξεκίνησε με αισιόδοξες προβλέψεις από δύο ανθρώπους του χορού. Στο θέατρο Αποθήκη ο Κώστας Ρήγος του Χοροθεάτρου Οκτάνα και η Μαίρη Τσούτη του Χοροθεάτρου Ανάλια ένωσαν τις δυνάμεις τους και άνοιξαν το δικό τους «σπίτι» το οποίο ονόμασαν Κέντρο Σύγχρονου Χορού. Από τις αρχές Φεβρουαρίου υποδέχεται όσους αγαπούν την κίνηση που συνδέεται με το θέατρο, με το έργο του Μορίς Ραβέλ «Δάφνις και Χλόη», το οποίο θα παρουσιάζεται έως το τέλος του μήνα από την Οκτάνα. Μια εκδοχή με τρεις Χλόες που ζουν όλες τις φάσεις της ηλικίας τους και ένα Δάφνι αιώνια έφηβο.

- Πώς αποφάσισαν δύο άνθρωποι να ιδρύσουν το Κέντρο Σύγχρονου Χορού;

- Η ιδέα ξεκίνησε το καλοκαίρι. Θέλαμε να βρούμε ένα χώρο ώστε να λειτουργούμε περισσότερο διάστημα και να έχουμε τη δυνατότητα να ανεβάσουμε τις παραστάσεις που θέλουμε όσο θέλουμε. Το θέατρο Αποθήκη το βρήκαμε το Δεκέμβρη και ξεκίνησε ως Κέντρο Σύγχρονου Χορού με τη δική μου παραγωγή, ενώ ετοιμάζεται και η παραγωγή της Μαίρης Τσούτη και μετά η παραγωγή του Κωνσταντίνου Μίχου. Ξεκινήσαμε αυτήν την προσπάθεια σαν ένα στοίχημα, με την ελπίδα ότι θα λειτουργήσει και του χρόνου, για να μπορέσουμε να φέρουμε ανθρώπους από το εξωτερικό σόλο ή ντουέτα που ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα να δει.

- Η προσπάθειά σας αυτή χρηματοδοτείται μόνο από σας;

- Έχουμε πάρει επιχορήγηση από το Υπουργείο Πολιτισμού 6.000.000. δρχ., μικρή γι’ αυτήν την προσπάθεια, αλλά πολύ καλή από το τίποτα. Χωρίς την κρατική βοήθεια δεν θα μπορούσαμε να λειτουργήσουμε. Τώρα αρχίζουν να “μπαίνουν” χρήματα και από ιδιώτες. Η ιδέα του ΥΠΠΟ είναι να δώσει περισσότερα χρήματα σε λιγότερες ομάδες. Μια ιδέα που τη βρίσκω θετική, γιατί αυτό που λείπει από το χορό είναι τα χρήματα. Μόνο μ’ αυτά μπορείς να κάνεις αυτό που θέλεις. Δηλαδή μια επαγγελματική παραγωγή με καλά σκηνικά, κοστούμια, φώτα κ.α.

- Αντιμετωπίζετε δυσκολίες;

- Περισσότερο λειτουργούμε με προσφορά εργασίας. Τα παιδιά περισσότερο προσφέρουν τη δουλειά τους παρά αμείβονται γι’ αυτό που κάνουν. Είμαστε όμως αισιόδοξοι ότι αν δεν κόψει κάτι αυτήν την πορεία τα πράγματα θα πάνε πολύ καλύτερα.

- Πλησιάζετε τους στόχους σας;

- Εν μέρει το έχω πετύχει. Θα ήθελα όμως η Οκτάνα να μπορούσε να δείξει τη δουλειά της και στο εξωτερικό. Το Νοέμβριο που είχαμε πάει στη Λισαβόνα, μας ζήτησαν τέσσερις χώρες. Για να ταξιδέψεις, όμως, μια παράσταση χρειάζονται χρήματα.

- Υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε ο χορός να αρχίσει να γίνεται «ευνοημένη» τέχνη;

- Υπάρχει πολύ μεγάλο ταλέντο. Θα μπορούσε να είναι ευνοημένη τέχνη. Δεν είναι, όμως. Οι αιτίες είναι πολλές. Δεν υπάρχει προβολή και ο κόσμος γνωρίζει ελάχιστα για το χορό. Κακώς, γιατί είναι μια τέχνη που μπορεί να “πουληθεί”, όπως το θέατρο και ο κινηματογράφος.

- Τι άλλο έχετε προγραμματίσει για φέτος στην Αποθήκη;

- Ετοιμάζουμε μια παραγωγή, παραγγελία του Μεγάρου Μουσικής, βασισμένη στην αρχαιότητα. Θα δουλέψουμε τέσσερις Έλληνες χορογράφοι μαζί με μένα που θα κάνω την Άλκηστη. Είναι ευτυχές το γεγονός που μπορούμε να κάνουμε σ’ αυτό το κομμάτι παραγγελία μουσικής. Δηλαδή θα ζητήσουμε εμείς από έναν δημιουργό να γράψει μουσική, πράγμα πολύ σπάνιο. Επίσης μας έχουν καλέσει στη Θεσσαλονίκη, έχουμε κλείσει δύο παραστάσεις στο Λονδίνο, και το καλοκαίρι θα κάνουμε περιοδεία σ’ όλη την Ελλάδα μέχρι να αρχίσουμε την επόμενη παραγωγή.