Ρήγος: Με άποψη και πάθος στην Επίδαυρο ΑΛΚΗΣΤΗ-ΕΛΕΝΗ

Ελεύθερος Τύπος, 7 Ιουλίου 1996

 

Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες ο Κώστας Ρήγος και το χοροθέατρό του «Οκτάνα» ολοκλήρωσαν έναν πολύ επιτυχημένο – με τη σύμφωνη γνώμη κριτικής και κοινού – κύκλο παραστάσεων στο θέατρο «Πόρτα» με το έργο «Πέντε Εποχές».

Τώρα ο ταλαντούχος χορογράφος ετοιμάζεται να διαβεί για δεύτερη φορά στην καριέρα του την «Πόρτα» της Επιδαύρου. Στο αρχαίο θέατρο τον καλούν δυο φημισμένες ηρωίδες του Ευριπίδη: η «Άλκηστη» και η «Ελένη».

Την πρώτη ηρωίδα θα «μεταφέρει» στην Επίδαυρο το Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν και θα την ενσαρκώσει η Κάτια Γέρου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη και μουσική Χρήστου Λεοντή.

Με το μύθο της «Άλκηστης» ο Κώστας Ρήγος πρωτογνωρίστηκε το 1995: «Είναι έργο που το έχω δουλέψει κατά παραγγελία του Μουσικού Αναλογίου σε μουσική Νίκου Μαμαγκάκη. Όταν με κάλεσε το Θέατρο Τέχνης είχα ήδη μια άποψη και μια γνώση γι’ αυτό το έργο. Δεν θα αποτολμούσα να ασχοληθώ με δύο Επιδαύρους μέσα σε ένα καλοκαίρι. Ένα μέρος της χορογραφίας που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής θα υπάρχει και στην παράσταση. Η υπόλοιπη δουλειά είναι σαφώς καινούργια».

Το όνομα της δεύτερης ηρωίδας «φωταγωγεί» από μόνο του έναν τεράστιο μύθο: «Ελένη».

Στο αργολικό θέατρο θα ταξιδέψει με το πρόσωπο της Καριοφυλλιάς Καραμπέτη και με «άρμα» το «Θέατρο του Νότου».

- Υπάρχει πλήρης ταύτιση χορού και μουσικής στο αρχαίο δράμα;

- Σαφώς και εξαρτάται πάρα πολύ από τα μουσικά δεδομένα, από το μουσικό υλικό ο τρόπος που θα κινηθεί, θα μιλήσει ή θα σιωπήσει ο χορός. Το ύφος του χορού εξαρτάται πολύ από το ύφος της μουσικής.

- Αν μιλήσουμε για το ύφος του χορού στην «Ελένη»…

- Εδώ έχουμε ένα γυναικείο χορό. Η μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη είναι ζωντανή κι αυτό είναι ένα στοιχείο πολύ σημαντικό για τον τρόπο που κινείται και αναπνέει ο χορός μέσα από τις ανάσες της μουσικής. Ο χορός, η κίνηση, στηρίζονται στην ιδέα των μεταμορφώσεων. Αλλάζουν μορφή, σχήμα και ύφος κάθε στιγμή.

- Σε ενδιαφέρει να έχεις γνώση για το πώς λειτουργούσε ο χορός στην αρχαιότητα;

- Ως ιδέα ναι. Σήμερα, όμως, δεν μας αφορά η αναπαλαίωση του ύφους αλλά περισσότερο η κατάθεση μιας καινούργιας πρότασης. Διαφορετικά το είδος θα γίνει μουσειακό.