Δεν μου αρέσει κάτι που είναι Mainstream

Από τον Άγγελο Γεραιουδάκη για το KoolNews

 

Ήταν εύκολο να πείτε το «ναι» στο νέο show του ΑΝΤ1;

Πήρα αυτή την απόφαση με αρκετή δυσκολία γιατί δεν μου αρέσει να βρίσκομαι μπροστά από τις κάμερες. Προτιμώ να είμαι πίσω από τη σκηνή και τα φώτα. Από την άλλη, όμως, ήταν και μία εύκολη απόφαση διότι είμαι κριτής 25 χρόνια. Όλα αυτά τα έτη έχω κάνει αρκετές auditions και έχω δει πολλούς χορευτές και ηθοποιούς με τους οποίους συνεργάζομαι ακόμα και σήμερα. Επίσης, ο ΑΝΤ1 είναι ένα κανάλι που σέβεται τη τέχνη του χορού. 

 

Στην απόφασή σας έπαιξε ρόλο ότι είναι ένα παλιό concept που έχει προβληθεί πριν 10 χρόνια στην Ελλάδα;  

Όχι καθόλου! Μάλιστα, τότε δεν το παρακολουθούσα σχεδόν καθόλου. Αξίζει, όμως, να αναφερθεί πως αρκετά παιδιά που έβλεπαν τότε το show, ήρθαν φέτος στις auditions. Ξεκίνησαν να χορεύουν βλέποντας «So You Think You Can Dance». Είναι κάτι που με συγκινεί. Ενδεχομένως, μέσα από το show, να δημιουργηθεί μία νέα γενιά χορευτών σε μία χώρα που οι χορευτές είναι ένα σπάνιο είδος και η τέχνη του χορού δεν προωθείται τόσο πολύ. Οι συμμετέχοντες θα διαγωνιστούν σε όλα τα είδη χορού από κλασικό μπαλέτο, σύγχρονο χορό, Latin – Ballroom, Hip Hop, Break Dance, παραδοσιακούς Χορούς, Oriental, και διάφορα άλλα είδη χορού που βασίζονται στη φαντασία και τη δημιουργικότητα. 

 

Μέχρι στιγμής έχετε ξεχωρίσει κάποιους παίκτες; 

Βέβαια! Μάλιστα, με κάποιους σκοπεύω να συνεργαστώ στο άμεσο μέλλον. 

 

Οι άντρες ή γυναίκες είναι καλύτεροι χορευτές; 

Προς το παρόν είναι οι άντρες. Ήταν κάτι που δεν το περίμενα. Το ποσοστό σκέψου πως είναι 70% άνδρες και 30% γυναίκες. 

 

Ο λόγος; 

Μάλλον το εντοπίζω πως ένας άντρας, όταν θα ξεκινήσει να κάνει χορό, θα πρέπει να το θέλει αρκετά για να το τολμήσει. Από την άλλη, μία κοπέλα από τα τρία της πάει σε σχολή μπαλέτου και όλο αυτό της γίνεται αργότερα μία συνήθεια. Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί πως και παγκόσμια ο χορός είναι ανδρική υπόθεση. Το μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που μπαίνουν σε μεγάλες ομάδες είναι άνδρες. 

 

Υστερεί η Ελλάδα σε καλούς χορευτές; 

Όχι καθόλου. Ήδη έχουμε ένα μεγάλο ποσοστό χορευτών στο εξωτερικό που δουλεύουν σε μεγάλες ομάδες. Άρα ταλέντο υπάρχει. 

 

Για τους άνδρες ο χορός είναι ακόμα ταμπού; 

Θεωρώ πως όχι πια. Το street dance έφερε πολλούς άνδρες σε αυτού του είδους τη τέχνη. 

 

Τί ετοιμάζετε θεατρικά αυτή τη περίοδο; 

Στις 5 Μαϊου θα κάνει πρεμιέρα ο «Ερωτόκριτος» του Δημήτρη Μαραμή και θα παρουσιαστεί στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για δέκα παραστάσεις. Πρόκειται για ένα έργο με περισσότερους από 10.000 στίχους σε κρητική διάλεκτο, ομοιοκαταληξία και ρυθμό ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο του Βιτσέντζου Κορνάρου. Στο μιούζικαλ πρωταγωνιστούν: Ο Θοδωρής Βουτσικάκης, ο οποίος ερμηνεύει τον ρόλο του τίτλου, η Μαρίνα Σάττι, η οποία ερμηνεύει την Αρετούσα και ο Gautier Βελισσάρης, ο οποίος ερμηνεύει τον ρόλο του Πολύδωρου. Μαζί τους θα είναι οι διακεκριμένοι λυρικοί καλλιτέχνες Ιωάννα Φόρτη και Κωστής Μαυρογένης. Τέλος, συμμετέχει εννεαμελές ενόργανο σύνολο και οκταμελές φωνητικό σύνολο. 

 

Ποια η άποψη σας για τα μιούζικαλ που ανεβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια; 

Ο καθένας έχει την άποψή του. Εγώ είμαι ικανοποιημένος από τις παραστάσεις που έχω κάνει. Συνεπώς, δεν με απασχολούν οι άλλες. 

 

Οι δικές σας παραστάσεις, όμως, ενσωματώνουν έντονα στοιχεία εκκεντρικότητας και υπερβολής σε σχέση με άλλα μιούζικαλ της Αθήνας. 

Το «Καμπαρέ» ήταν μία παράσταση που έκοψε, νομίζω, 40.000 εισιτήρια στο Μέγαρο Μουσικής. Ένα πολύ πετυχημένο μιούζικαλ με σημαντικούς ηθοποιούς. Το «The Rocky Horror Show» ήταν ένα άλλου είδους μιούζικαλ που έπρεπε να γίνει πιο ακραίο. Είναι θέμα επιλογών. Ο καθένας κάνει focus σε θέματα που τον ενδιαφέρουν. Δεν μου αρέσει κάτι που είναι mainstream.

 

Το «mainstream», όμως, πολλές φορές δεν σου εξασφαλίζει και την επαγγελματική επιτυχία;

Δεν με ενδιαφέρει να κερδίσω όλο το κόσμο. Είναι καλό να κρατήσεις τη προσωπικότητα σου και να σε αγκαλιάσει αυτός ο κόσμος που του αρέσει αυτό που κάνεις. Εμένα αυτή είναι η καλλιτεχνική μου φύση. 

 

Λίγο πριν τη πρεμιέρα κάθε παράστασης υπάρχει άγχος; 

Δεν μπορείς να πεις ότι δεν έχεις άγχος για κάτι που δημιουργείς. Αλλά το άγχος έχει σχέση με το αν θα πετύχει ο στόχος που έχεις θέσει. Πιστεύω πως αν πετύχει ένας στόχος που βάζεις, τότε σε κάθε έργο το κοινό θα προσεγγίσει τη παράσταση αυτή ανάλογα.