Κωνσταντίνος Ρήγος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΗΓΟΣ

Το πρώτο Madwalk είναι πλέον γεγονός. Μείνατε ικανοποιημένος;

Ό,τι είχα σκεφτεί, το είδα τελικά να γίνεται. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η πρώτη φορά που επιχειρήθηκε μια εκδήλωση ανάλογης κλίμακας στην Ελλάδα. Ϊσως κάποιοι να θεώρησαν ότι το όλο event λειτούργησε υπέρ των καλλιτεχνών, κι ότι η μόδα επισκιάστηκε αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το τραγούδι λόγω της  επικοινωνίας που έχει με το κοινό επισκιάζει τις υπόλοιπες τέχνες! Πάντως, δεν κάναμε κάτι μαξιμαλιστικό χωρίς λόγο, ούτε κάτι μίζερο. Νομίζε υπήρξε μια πολύ ιδιαίτερη ισορροπία, ανάμεσα στο εικαστικό και στο μουσικό μέρος και όλα λειτούργησαν σωστά.

Θα θέλατε τη Δέσποινα Βανδή λιγότερο στατική, και να κάνει πασαρέλα;

Μου άρεσε πολύ που ήταν στατική, ήταν μια εικόνα που σου μένει στην μνήμη, το τραγούδι που ερμήνευσε και μου άρεσε πολύ ήταν νωχελικό, τρυφερό και έκανε μια ενδιαφέρουσα κόντρα με την εικόνα. Δεν θα είχε νόημα η πασαρέλα. Αντίθετα, στην Έλενα Παπαρίζου, λόγω του δυναμισμού του τραγουδιού της, στηρίξαμε την εμφάνισή της στην πασαρέλα. Άλλωστε, δεν θα μπορούσε να επαναλαμβάνεται σε όλους το ίδιο concept.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης σας ακούει;

Ο Γιώργος ρισκάρει εύκολα. Γυρίζει τα ίσια ανάποδα! Παίζει, σαρκάζεται, έχει χιούμορ. Στο «Βοτανικό» μπορεί να γίνει και αθυρόστομος, προκλητικός, κάτι που συνηθίζουν μόνο οι ροκ τραγουδιστές. Στην Ελλάδα, κανένας καλλιτέχνης δεν τολμάει να «ξεφύγει», καθώς υπάρχει μια συντηρητική κοινότητα ανθρώπων στα media, οι οποίοι σοκάρονται. Δεν ξέρω αν είναι ουσιαστικά συντηρητικοί, απλά χρησιμοποιούν συγκεκριμένο ύφος, για να σχολιάσουν πράγματα. Είναι ένα παιχνίδι κι αυτό.

Ακούτε τα τραγούδια των ανθρώπων με τους οποίους συνεργάζεστε;

Δεν ακούω συχνά ελληνική μουσική.

Το ξέρει η φίλη σας, Πέγκυ Ζήνα, ότι δεν ακούτε τα τραγούδια της; 

Δεν λέω ότι δεν ακούω ποτέ ελληνική μουσική, με όσους συνεργάζομαι, ξέρω τη δισκογραφία τους, πηγαίνω όπου εμφανίζονται, και κάποια κομμάτια τους μου αρέσουν. Απλά, δεν τα ακούω μεμονωμένα στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο. Και νομίζω ότι η Πέγκυ είναι φίλη μου όχι γιατί θα ακούγα τα τραγούδια της, αλλά γιατί μέσα από αυτό που κάναμε δεθήκαμε.

Έχουν πει για εσάς ότι δουλεύετε και στα «σαλόνια» και στα «αλώνια», εναλλάσσοντας κρατικές σκηνές με τραγουδιστές και πίστες. Έχετε ενοχληθεί;

Κάνω πράγματα που μου αρέσουν. Δουλεύω ένα clip με τον τρόπο που πρέπει. Το ίδιο ισχύει και για τις παραστάσεις μου. Έχοντας πλέον αυτούς τους δύο δρόμος, μπορώ να πω πως είμαι πιο ουσιαστικός. Με την ποπ κουλτούρα εκτονώνω ό,τι έχει να κάνει με την εικόνα, και δεν φορτώνω τις παραστάσεις μου με πράγματα που δεν χρειάζεται να βρίσκονται εκεί.

Και στο μυαλό σας, πώς συναντιούνται αυτοί οι δρόμοι;

Στις δύο πλευρές του εαυτού μου, που είναι το φως και το σκοτάδι μάλλον. Άλλωστε, χωρίς την ενασχόλησή μου με τα video clips και τα προγράμματα, δεν θα μπορούσα πια να κάνω καλλιτεχνικές παραστάσεις, με τον τρόπο που εγώ επιθυμώ. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν το βλέπω σαν αγγαρεία. Επίσης, ποτέ δεν χορογραφώ στα νυχτερινά κέντρα όπου έχω την επιμέλεια του προγράμματος.

Από άποψη;

Ακριβώς. Ό,τι δεν βγαίνει από μέσα μου, ό,τι δεν είναι δικό μου, δεν το ελέγχω απόλυτα, δεν μπορώ να το κάνω. Πώς να βάλω στοιχεία από τη δουλειά μου στο χοροθέατρο σε ένα πιο μαζικό σόου. Θα ήταν φαιδρό.

Ως παιδάκι, πώς ήσασταν;

Μοναχοπαίδι. Πολύ ήσυχος, σχεδόν φυτό, έβλεπα τηλεόραση κλεισμένος στο σπίτι. Μέχρι και στην πενθήμερη, αναγκαστικά πήγα.. Στα 17 μου περίπου, με τη βοήθεια της φιλολόγου στο σχολείο, άνοιξε μπροστά μου ένας νέος κόσμος. Άρχισα να διαβάζω ποίηση, λογοτεχνία, να βλέπω μαζεμένες όλες τις ταινίες του Φελίνι, του Αντονιόνι και του Ταρκόφσκι. Πήρα τις γνώσεις σε μορφή ένεσης. «Μάζεψα» πολύ χρήσιμο υλικό! Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν το καταλαβαίνει κανένας. Αλλά εγώ δεν θέλω να ανήκω σε κανέναν  χώρο. Δεν θέλω, ας πούμε, να μου φορέσουν την ταυτότητα του «κουλτουριάρη», παρότι διαθέτω αρκετές γνώσει και αναφορές, ώστε να αναγνωρίζω τις εικόνες, αποκωδικοποιώντας τες.

Τι σας κάνει συμπαθή σε όλους;

Ίσως ότι κατάφερα να είμαι ο εαυτός μου, να κάνω τη ζωή που θέλω, χωρίς να θυσιάζω τίποτα. Δεν προσπαθώ να κρατήσω ισορροπίες. Δεν έχω κανένα θέμα να αποδείξω κάτι με τη δουλειά μου, με σώζει το χιούμορ μου και σέβομαι πάρα πολύ τους άλλους. Δεν γουστάρω καθόλου όλους αυτούς που  θεωρούν ότι ο κόσμος αρχίζει και τελειώνει γύρω από την κάμαρά τους.

Έχετε ποτέ αισθανθεί έπαρση;

Ποτέ. Δεν είμαι όμως και μετριόφρονας.  

Σνομπ είστε;

Αυτό πιστεύουν όλοι μέχρι να με γνωρίσουν. Απλώς, δυσκολεύομαι να είμαι επικοινωνιακός, εάν δεν ξέρω κάποιον. Μετά, ανοίγομαι και εμπιστεύομαι εύκολα. Είμαι μάλιστα ανοιχτός στο να ακούω κακή κριτική. Πιο εύκολα ακούω τα αρνητικά, παρά όσους θέλουν να με «χαϊδέψουν».

Πιστεύετε, αλήθεια, ότι αν δεν ήσασταν τόσο συνειδητοποιημένος με τη σεξουαλικότητά σας, θα ήσασταν το ίδιο επιτυχημένος;

Δεν έχει καμία σχέση η σεξουαλική με την δημιουργική ταυτότητα ενός ανθρώπου. Μπορεί κάποιος που σεξουαλικά καταπιεσμένος να εκφράζεται πολύ δημιουργικά, ενώ κάποιος άλλος, τελείως απελευθερωμένος, να μην διαθέτει ίχνος δημιουργικότητας. Πιστεύω ότι η δημιουργία είναι θέμα ψυχισμού και όχι σεξουαλικότητας. 

Γιατί αναλάβατε το Athens Gay Pride πέρσι;

Για τον ίδιο λόγο που θα οργάνωνα και ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ: Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να είναι αυτό που είναι. Δεν θα έκανα ποτέ κάτι που δεν θα πίστευα στην αξία της ύπαρξής του. Είτε έχει να κάνει με τη σεξουαλικότητα, είτε με τα χρώματα, είναι καιρός πλέον να δοθεί χώρος στους ανθρώπους και όχι στις προτιμήσεις τους. Καλό είναι να «επιτρέψουμε» πια στον καθέναν το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στις προσωπικές επιλογές, μήπως και αυτή τη χώρα που παραπαίει στο ψεύτικο glamour και το «δήθεν».

Ένας άνθρωπος με τον οποίο συνεργάζεστε εδώ  και δέκα χρόνια έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου. Πώς αντιμετωπίζετε την επιλογή της Μυρτώς Κοντονή;

Το να διαλέξεις το φύλο σου απαιτεί τρομερή δύναμη, αλλά είναι επιλογή. Εάν αυτό την κάνει ευτυχισμένη, θα την στηρίξω, ώστε να μην αποτελέσει μία ακόμη κοπέλα που θα καταλήξει στο περιθώριο. Δίνοντάς της τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον «Καρυοθραύστη», θεωρώ ότι της έδωσα το χώρο που χρειαζόταν, για να φτιάξει την καινούργια της ταυτότητα.

Έχετε συναναστραφεί ανθρώπους του περιθωρίου;

Δεν ξέρω τι σημαίνει «περιθώριο». Η κοινωνία ρίχνει εκεί ανθρώπους, χωρίς να κρίνει το «πώς» και το «γιατί». Γιατί μια τρανσέξουαλ, που το μυαλό της λειτουργεί ουσιαστικά, πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί στο περιθώριο, ενώ δικαιούνται θέση στην κοινωνία μας ένας άξεστος αγράμματος ή μια ξανθιά με ελλιπή εγκεφαλικά κύτταρα; Ο καθένας πρέπει να έχει τη θέση του, σύμφωνα με αυτό που μπορεί να προσφέρει.

Αναγκαστήκατε να βρείτε νέους κώδικες επικοινωνίας με τη Μυρτώ;

Έπρεπε μόνο να αλλάξω το παρελθόν και να την δω ως ένα καινούργιο πρόσωπο. Δεν έβαλα X, με την έννοια των συναισθημάτων. Σαν να πέθανε ένα πρόσωπο που υπήρχε στη ζωή μου και ένα νέο, με εκείνη την ψυχή και με νέα χαρακτηριστικά να είναι τώρα εδώ. Δεν χρειάστηκαν κώδικες. Άλλαξε μόνο το εξωτερικό περίβλημα, το ρούχο.

Πήρατε κάποιο μάθημα από την Μυρτώ;

Θυμήθηκα τα λόγια του Καβάφη: «Αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις, προσπάθησε μονάχα να μην την εξευτελίζεις». 

Γιατί, αλήθεια, κάνατε πρόσφατα μια γυμνή φωτογράφηση για μηνιαίο περιοδικό με την Μυρτώ και τίτλο, «Κωνσταντίνος Ρήγος και η Μυρτώ που ήταν Παναγιώτης»;

Γιατί έκανα μια ανοησία. Δεν έχω πρόβλημα με το γυμνό και σκεφτήκαμε το κόνσεπτ «Τζον Λένον και Γιόκο Όνο, γυμνοί στο κρεβάτι». Αν και η φωτογραφία ήταν καλή, έγινε κακή επεξεργασία και φυσικά δεν μου άρεσε ο τίτλος.

Πώς νιώθετε που αυτό που επί μήνες κυνηγούσαν οι έλληνες παπαράτσι, ένα ενσταντανέ της Ζέτας και το Μιχάλη, εσείς το εξασφαλίσατε με τρομερή άνεση, ένα βράδυ στο «Salon de Bricolage»;

Φυσιλογικά, φωτογραφίζω σχεδόν συνέχεια ανθρώπους αλλά δεν με απασχολεί η προσωπική τους ζωή, ο Μιχάλης είναι φίλος και συνεργάτης, την Ζέτα την γνωρίζω επίσης πάρα πολλά χρόνια, τι πιο φυσικό, ένα βράδυ , χαλαρά σε ένα οικείο περιβάλον ανάμεσα στις πολλές φωτογραφίες που βγάλαμε να βγούν και αυτές! Όταν τις ειδα μετά και άκουσα ότι εκείνο το βράδυ τους κυνηγάγαν οι παπαράτσι, σκέφτηκα ότι θα είχε ενδιαφέρον να της βάλω στην στήλη μου στην Athens Voice! Και νομίζω πως είχε.

ΑΡΗΣ ΚΑΒΑΤΖΙΚΗΣ