For DownTown

Κωνσταντίνος Ρήγος

«Δεν με ενδιαφέρει να με αναλύσω»

 

Το παιδί. Ο άντρας. Ο Αυθεντικά ρομαντικός. Ο ανατρεπτικός. Ο καινοτόμος. Η καλή, πάντα «σκοτεινή» δική του πλευρά που, δεν θα διστάσει να αναποδογυρίσει και  να την πατήσει κάτω προκειμένου να την εξελίξει. Οι δικοί του άνθρωποι δεν μπορεί να τον παρεξηγήσουν όλοι οι υπόλοιποι, μπορεί…Η ζωή-όχι η κανονική-, αλλά αυτή που ονειρεύεται, τον λέει: Καλλιτέχνη.

 

Από τον Αλέξανδρο Πρίφτη



Στην οδό Τουρναβίτου 7, στου Ψυρρή, στο θέατρο όπου ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανεβάζει τον Καρυοθραύστη, λίγο πριν την παράσταση των 21:30, της περασμένης Κυριακής, ο Κωνσταντίνος τρώει βιαστικά δύο σουβλάκια γύρο πίτα-αν και κάνει διατροφή- γιατί «όλη την ημέρα δεν έχω φάει τίποτα», μου λέει. Μου αποσπούν την προσοχή οι 5 ξιπόλητοι χορευτές που κάνουν τις καθιερωμένες γι αυτούς ασκήσεις, για να ζεστάνουν το σώμα τους, και ειδικά μία κοπέλα, η οποία με λεπτές, σχεδόν ρευστές κινήσεις, γεμίζει το πάτωμα της σκηνής με λευκά πλαστικά ποτηράκια. «Μυρτώ! Έλα να σου γνωρίσω κάποιον», λέει ο Κωνσταντίνος. Μας συστήνει. Ο Κωνσταντίνος μου επιβεβαιώνει ότι είναι αυτή «για την οποία όλοι οι δημοσιογράφοι με έχουν πάρει τηλέφωνο για να δώσει συνέντευξη για την “ιδιαιτερότητά” της».

 

-Γιατί επέλεξες να ανεβάσεις φέτος τον Καρυοθραύστη;

 

-Γιατί είναι μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία  και επιπλέον, ήθελα να κλείσω την τριλογία μου για τα μπαλετα του Τσαικόφσκι, έχω κάνει ήδη στο παρελθόν, την λίμνη των κύκνων και την ωραία κοιμωμένη. Ήταν ένας κύκλος και ήθελα να τον ολοκληρώσω.

 

-Στη ζωή σου φροντίζεις να κλείνεις τους κύκλους;

-Όχι, δεν τους κλείνω. Τους αφήνω να κλείνουν μόνοι τους με το πλήρωμα του χρόνου. Ποτέ με δική μου πρόθεση. Ποτέ μου δεν προγραμμάτισα πότε θα τελειώσει κάτι. Όταν είσαι σε μία δημιουργική φάση, οι «συγγένειες» δημιουργούνται μόνες τους, κι έτσι, κλείνουν οι κύκλοι χωρίς να το επιδιώκεις. Από εκεί και πέρα, στην προσωπική μου ζωή, κλείνω κύκλους όταν οι σχέσεις μου με τους ανθρώπους έχουν πια τελειώσει.

 

-Πότε καταλαβαίνεις ότι κάτι έχει τελειώσει;

-Το αισθάνομαι πριν τελειώσει, το αντιλαμβάνομαι όταν εγώ δεν αντέχω άλλο. Έχω έναν τρόπο να χαρτογραφώ τους ανθρώπους. Μπορώ να καταλάβω όταν κάτι δεν πάει καλά σε μία σχέση, αλλά εγώ επιθυμώ να μην ισχύει αυτό να μην το αναγνωρίζω. Όταν ισχύσει, είναι σαν να επιβεβαιώνονται όσα φοβόμουνα, τότε δεν ξαναγυρίζω πίσω ποτέ. Είτε είναι προσωπική σχέση, είτε επαγγελματική, είτε φιλική.

 

-Δεν δίνεις δεύτερη ευκαιρία στις σχέσεις σου;

-Όχι γιατί είμαι πολύ ανοιχτός σε όλους τους ανθρώπους, τους δίνω απλόχερα τον εαυτό μου. Επομένως, δεν υπάρχουν περιθώρια για δεύτερες ευκαιρίες. Οποιοσδήποτε μου πει «Έλα να κάνουμε αυτό…» και το γουστάρω, τότε θα το κάνω. Και τον Καρυοθραύστη γι αυτό τον κάνω: επειδή τον γουστάρω.

 

-Η συγκεκριμένη παράσταση όμως, έρχεται για να προκαλέσει. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η Μυρτώ Κοντονή, η οποία είναι transsexual. Γιατί επιλέγεις να προκαλείς;

 

-Κάθε παράστασή μου προκαλεί, η συγκεκριμένη δεν είναι η μόνη. Αν λοιπόν προκαλώ, και το κάνω επιτυχημένα, μακάρι να το κάνω για πάντα.

 

-Για ποιο λόγο; Κερδίζεις κάτι;

 

-Γιατί μόνο έτσι μπορείς να είσαι ζωντανός μέσα σε αυτό που κάνεις. Αν κάτι προκαλεί, σοκάρει και κάνει αίσθηση, τότε πάει να πει πως είναι πάνω από τα πλαίσια του συνηθισμένου σημαίνει πως παραμένω δημιοργικός.Όμως αυτή η παράσταση είναι προκλητική μόνο ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζει το έργο! Τίποτα άλλο δεν είναι προκλητικό!  Για την συγκεκριμένη πρόκληση όμως που με ρωτάς,  δεν είναι τρικ. Ήταν μία ανάγκη μου βαθιά απέναντι στην Μυρτώ, η οποία χόρευε συγκλονιστικά όλα αυτά τα χρόνια τα έργα μου να χορέψει και το καινούριο μου, με τον τρόπο που εκείνη επιθυμεί. Σεβάστηκα την προσωπική της επιθυμία-που ήθελε να αλλάξει- και θα την στηρίξω στα επόμενα βήματά της. Ποιος είμαι εγώ που θα πω ποια πρέπει να είναι η ταυτότητα κάποιου ανθρώπου; Η μυρτώ ερμηνεύει έναν γυναικείο ρόλο, τίποτα άλλο. Δηλαδή, αν δεν ήταν η Μυρτώ και ήταν μία λεσβία χορεύτρια θα έπρεπε να κάνω το έργο αλλιώς; Η οπτική πλευρά του έργου θέλει την Κλάρα εγκλωβισμένη μέσα στις φαντασιώσεις , παγίδες που στήνει η ίδια στο εαυτό της! Η ερμηνεία της Μυρτώς όπως και στο παρελθόν δίνει ένα άλλο βάρος στο ρόλο, όπως και των υπόλοιπων ερμηνευτών-γι αυτό άλλωστε είναι όλοι επιλεγμένοι. Είναι ρατσιστικό να σκεφτεί κανείς ότι αν κάποιος επιλέξει να αλλάξει κάτι πάνω του , για να είναι ευτυχισμένος πρέπει να αποκλειστεί από την ζωή. Μετά μην μιλάμε για περιθώριο αν εμείς επιλέγουμε να το δημιουργήσουμε.

Καλό είναι να μην βάζουμε ταμπέλες  για κανέναν μια ζωή έχουμε ας την περάσουμε όσο το δυνατόν πιο ευτυχισμένα γίνεται.

 

 

Αν έφερνα έναν παπά, να κάνει την Κλάρα, τότε ναι θα έδινε άλλο βάρος στην παράσταση.

-Δηλαδή, το επόμενο που θα κάνεις θα είναι να παίζει στην παράστασή σου ιερέας;

-Δεν θα είναι το επόμενο, αλλά το μεθεπόμενο (γελάει). Αυτό θα το έκοβα αλλά αμα σ αρεσει οκ

 

 -Δεν φοβάσαι μήπως, κάποια στιγμή, χάσεις το μέτρο;

 

-Νομίζω έχω καλή αίσθηση του μέτρου. Άμα ήταν να το χάσω, θα το είχα χάσει πολύ καιρό πριν ή τέλος πάντων ελπίζω οι φίλοι μου να μου το πουν. Όσο μεγαλώνω και ωριμάζω, μπορώ να συγκρούομαι με τον εαυτό μου και να κάνω αυτά που είναι πιο κόντρα στο «καθώς πρέπει» και συντηρητικό στιλ. Όταν κάνω χορό και θέατρο, δεν επιθυμώ το τεράστιο κοινό. Επιθυμώ να τα κάνω όπως τα ονειρευόμουνα όταν ξεκίνησα. Θέλω να απευθύνομαι σε ένα κοινό, από 1 έως 120 ετών, αλλά να έχουν μία ανοιχτή στάση στα πράγματα, να θεωρούν δηλαδή ότι είναι μέλη μίας κοινωνίας η οποία εξελίσσεται, και όχι μίας κοινωνίας η οποία είναι μόνιμα κολλημένη σε μια άλλη δεκαετία.

 

-Από μικρό παιδί ήθελες να ασχοληθείς με το χορό;

 

-Όχι, από τα 22 μου και μετά. Μέχρι τότε σπούδαζα οικονομικά αν και δεν με ενδιέφεραν καθόλου.

 

-Τότε γιατί το έκανες;

-Γιατί έπρεπε. Ποτέ δεν ήθελα να γίνω οικονομολόγος. Στα 22 μου συμμετείχα σε έναν διαγωνισμό χορού, πήρα ένα βραβείο κι έτσι μπήκα σ αυτή τη διαδικασία.

 

-Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να κάνεις τόσο απαιτητικές παραστάσεις όπως η  Bossa Nova, το Δάφνις και Χλόη, ο Τιτανικός και, παράλληλα, να συνεργάζεσαι με τον Μαζωνάκη, τις Μέλισσες, την Πέγκυ Ζήνα. Πώς ισορροπείς το πέρασμα απ το τσιφτετέλι στον Τσαικόφσκι;

 

-Ποιος ορίζει τι είναι απαιτητικό και τι όχι και στις 2 περιπτώσεις έχω ευθύνη και απένατι σε αυτούς που συνεργάζομαι και στο κοινό που θα το δει. Τώρα δεν καταλαβαίνω γιατί υποτιμάς το τσιφτετέλι, ένας ρυθμός είναι, όπως και η ταραντέλα, στον Τσαικόφσκι. Όλα μπορούν να ειναι καλόγουστα και κακόγουστα. Το θέμα είναι να τα δω εγώ όπως τα φαντάζομαι. Δεν λέω, δεν εέ﷽﷽﷽﷽ια δεν έχουν και τα δύο την ίδια δυσκολία, αλλά έχουν και τα δύο παγίδες. Όμως εγώ, δεν χρειάζεται να ισορροπήσω. Υπάρχει κάτι μέσα μου το οποίο με σπρώχνει να κάνω πολύ διαφορετικά πράγματα. Αν προσέξεις, με όλους όσους συνεργάζομαι, χορευτές, ηθοποιούς, τραγουδιστές προσπαθώ να τους «φέρνω» προς τα εμένα. Αναγνωρίζω αυτό που έχουν, το δικό τους στοιχείο, την ιδιαιτερότητα τους αυτό με το οποίο μπορώ να δουλέψω και προχωράω, αν αυτό δεν υπάρχει απλά δεν μπορώ, αυτός είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω.

Κανείς δεν μπορεί να με μετακινήσει από αυτό που επιθυμώ. Η επιλογή μου να δουλεύω, για παράδειγμα, και με τραγουδιστές, είναι γιατί μου αρέσει και αυτός ο κόσμος, που παίζει με την έντονη δημοσιότητα που φωτίζεται τόσο δυνατά και ταυτόχρονα είναι τόσο μοναχικός! Όλοι λένε για την λάμψη, κάνεις δεν λέει για το τι κρύβεται πίσω από αυτήν, για το πόσο ένα κοινό μπορεί να σε αδειάσει, κανείς δεν λέει για το κενό της πρεμιέρας, οποεις ﷽﷽﷽﷽﷽﷽ς όλα και μετα τι ι ταυτυ τα δεις ﷽﷽﷽﷽﷽﷽ς όλα και μετα τι ι ταυτίνεις όλα και μετα τίποτα. Το κενό στον καλλιτέχνη πολλές φορές ειναι τεράστιο γιατι η αμφισβήτηση μπορεί να έρθει από παντού, ακόμα και από μέσα σου.

Για να μην λέμε και πολλά, εγώ δίνω αυτό που οι άλλοι έχουν έτσι και αλλιώς. Γι αυτό και δουλεύω με ανθρώπους που βλέπω κάτι επάνω τους. Αν δεν δω, τότε δεν μπορώ να συνεργαστώ.

 

-Δηλαδή, έχεις δει σε όλους από κάτι; Στην Ζήνα, στην Τάμτα, στην Φουρέιρα; Όλες τους είχαν αυτό το «κάτι»;

 

-Ναι. Για παράδειγμα η Πέγκυ, είναι μία κοπέλα αυθεντική, δυναμική, έξυπνη, με αδιαμφησβήτητη φωνή και έτσι μπορέσαμε να συνεργαστούμε άψογα και να επικοινωνούμε χωρίς καν να μιλάμε.

 

Το ίδιο έγινε και με τον Μαζωνάκη:

 

Ναι με τον Γιώργο ξεκινήσαμε σιγά-σιγά και μετά δημιουργήθηκε η απόλυτη επαφή και το δέσιμο, ο ίδιος είναι ένας sui generis τραγουδιστή, γιαυτό και προέκυψαν όλα αυτά που κάνουμε, δεν γίνεται εύκολα αυτό που φτιάξαμε φέτος στο Βοτανικό, και αν δεν ηξερα τι μπορεί να κάνει ο Γιώργος δεν θα το είχα προτίνει ποτέ, νομίζω δεν θα το είχα καν σκεφτεί.

 

-Σου αρέσει η υπάρχουσα κατάσταση στην ελληνική showbiz;

-Καθόλου. Στην Ελλάδα, οι τραγουδιστές, αλλά και όλοι οι «διάσημοι», πρέπει να είναι καλοί οικογενειάρχες. με καλές ζωές, να είναι πολύ ευτυχισμένοι και να περνάνε συνεχώς τέλεια. Αν φιληθεί μία τραγουδίστρια με το μοντέλο, στο video clip της, τότε είναι πουτάνα! Αυτό μόνο στην Ελλάδα ισχύει. ς. ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽δευτεαι όλοι οι "λλοι ιαυτταυτςς. ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽δευτεαι όλοι οι "λλοι ιαυτταυτΈχουμε μπερδευτεί πολύ δυστυχώς. Το σεξ, το γυμνό, όλα αυτά στην χώρα μας παραμένουν ταμπού, βάλε και το ότι όλοι νιώθουν ότι πρέπει να απολογηθούν για ότι έχουν ή δεν έχουν πράξει. Βάλε και όι﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λγηθομακτικό οι "λλοι ιαυτταυτ ότι το χιούμορ απουσιάζει έντονα, καταλαβαίνεις δύσκολα τα πράγματα! Φαντάζεσαι να ανοίγει το αρχαιολογικό μουσείο για να φωτογραφηθεί γυμνή μια ηθοποιός; Φαντάσου τι σκάνδαλο θα γίνει. Όμως η Σαρλότ Ράμπλινγκ φωτογραφήθηκε στο Λουβρο και κανείς δεν είπε τίποτα! Μήπως η Ράμπλινγκ δεν ειναι ηθοποιοο; ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽υβρο νομς ή το Λούβρο δεν είναι μουσείο; Σκέψου πόσο έχουμε πάει μπροστά που στις αρχές του αιώνα η Nelly’s φωτογράφηζε γυμνούς στην Ακρόπολη, για ζήτα τώρα να το κάνεις, και άδεια να πάρεις που το θεωρώ λογικό να συμβεί, η κατακραυγή του τύπου θα είναι τεράστια! Για πιο λόγο για κάτι φυσιολογικό! Είμαστε πιο συντηρητικοί από ποτέ, γιαυτό τίποτα δεν προχωράει.

 

-Έχω την αίσθηση ότι συνεχώς ακροβατείς, παίζεις με τους δύο πόλους. Μία μαύρο, μία άσπρο.

 

-Αυτό επιθυμώ: Να λειτουργώ μέσα σε αντίθετες καταστάσεις, οι οποίες μου προσφέρουν κα.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ικες μου προσφέρουν τοτι διαφορετικό.. Όσο μεγαλώνω , χρειάζομαι το καινούργιο και το διαφορετικό. Μόνο τότε γίνομαι δημιουργικός,  νιώθω νεότερος. Πολύ μου λένε τι κάνεις στα κλαμπ που πηγαίνεις κ.λ.π. Μα και εκεί είναι νέοι άνθρωποι, νέοι ήχοι, και εκεί ερωτεύονται, γιατί να μην δω τι συμβαίνει, γιατί να μην είμαι μέρος αυτού. Θέλω και στιγμές μπορώ να νιώθω 25. Όπως κατάλαβες μπορώ να κρύβω όσα χρόνια θέλω, σχεδόν μια εικοσαετία (γελάει)

Γι αυτό κάνω παρέα και  συνεργάζομαι με νέους ανθρώπους.

 

-Δεν σου αρέσει η μονιμότητα;

 

-Μόνο όταν είναι ζωντανή και παραγωγική, όταν μια σχέση γεννάει πράγματα και καταστα

ου!﷽﷽﷽﷽﷽﷽α πασταια σχέση γεννα΄σεις, ας κρατήσει και για πάντα αλλιώς, όχι καθόλου!

Με κάποιους χορευτές, όπως τη Μυρτώ, συνεργαζόμαστε 10 χρόνια!

 

-Επίσης, δίνεις την εντύπωση ενός σνομπ και αρκετά σκληρού ανθρώπου. Έτσι είσαι;

-Είμαι σκληρός, με την έννοια ότι θέλω να είναι τα πράγματα πολύ καθαρά. Δεν θέλω να μου χαρίζει κανένας κάστανο γιατί κι εγώ, με τη σειρά μου, δεν χαρίζω.

 

- Έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο, οποίος είμαι σίγουρος ότι έχει βαθιές ευαισθησίες, παρόλα αυτά δεν τις εκδηλώνει. Γιατί; Από άμυνα;

 

-Ναι, μπορεί. Ίσως γιατί θέλω, οι άνθρωποι που είναι κοντά μου, να είναι καθαροί. Τίποτα άλλο, να ξέρουν τι λένε και τι κάνουν, και ανοιχτοί να μην κρατάνε πισινές.  Να είμαστε όλοι αξιοπρεπείς και να φερόμαστε με σεβασμό απέναντι στους άλλους και απέναντι στον εαυτό μας. Για παράδειγμα, αν μάθω ότι κάποιος είπε κάτι από πίσω μου, χωρίς λόγο, ετσι, και το μάθω, είμαι ικανός να τον πάρω και να του πω «Όπα! Κάτσε ρε μ..., τι λες;». Έχω βρει έναν τρόπο στη ζωή μου να ισορροπώ και να είμαι αυτό που είμαι εις βάρος κανενός. Πατάω μόνο στον εαυτό μου.

 

-Ποιος είναι αυτός ο μυστικός τρόπος;

 

-Η σκοτεινή μου πλευρά, η οποία μοιάζει φωτεινή-αλλά δεν είναι.

 

-Γιατί την ονομάζεις «σκοτεινή πλευρά»; Μήπως εννοείς απόκρυφη;

 

-Όχι, δεν έχω κατί ιδιαίτερο να κρύψω. Την λέω «σκοτεινή», με την έννοια ότι είμαι άνθρωπος του περιθωρίου. Δεν επιθυμώ τη δημοσιότητα για τη δημοσιότητα, αλλά για να αναδείξω αυτό που κάνω. Επίσης, παρόλο που μου αρέσει η νύχτα, η μόδα, η λάμψη και όλα αυτά, έχω μία πλευρά η οποία είναι alternative και σκοτεινή-όχι mainstream. Αυτά, επειδή συγκρούονται μεταξύ τους, προκύπτω εγώ.

 

-Γιατί δεν εκδηλώνεις την ευαισθησία σου; Φοβάσαι;

 

-Όταν θέλω- και εκεί που θέλω- την εκδηλώνω, άλλά όχι εύκολα. Μόνο με τους δικούς μου ανθρώπους. Πάντως, αν την εκδηλώσω, την έβαψες!

 

-Έχεις πληγωθεί από κάτι στο παρελθόν;

 

-Και έχω πληγωθεί και έχω πληγώσει.Πληγωνόμαστε όταν κάτι τελειώνει και φεύγεις εσύ ή ο άλλος, σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις σχέσεις, όχι μόνο τις ερωτικές. Αλλά νομίζω ότι όταν τελειώνουμε είναι πιο ειλικρινές να φεύγουμε κιόλας, παρά να μένουμε συντηρώντας ψευδαισθήσεις.

 

-Είσαι μοναχικός;

 

-Κοίταξε, αισθάνομαι μοναχικός, αλλά δεν είμαι μόνος γιατί είμαι συνέχεια ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους. Συνεπώς, μπορώ να σου πω ότι είμαι ένας μοναχικός άνθρωπος που, όμως, δεν αντέχω να είμαι μόνος μου.

 

-Σου λείπει η συντροφικότητα;

 

- Οι φίλοι μου είναι πολύ καλοί συντροφιά, όταν από κοινού το επιθυμούμε!

 

Δηλαδή ο έρωτας δεν υπάρχει

 

- Υπάρχει, είμαι ερωτευμένος.

Παρότι νόμιζα ότι δεν θα μου ξανασυμβεί, διαψεύστηκα, και μάλιστα παταγωδώς!  Αλλά αυτό είναι πολύ σπουδαίο, ξεκινάει όλη η ιστορία από την αρχή. Ο έρωτας είναι δημιουργία, σε αλ. ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽, σε τοποθετεί αλλιλ έ κιλάζει θέση, σε τοποθετεί αλλιώς μέσα στην ζωή.  Είναι σαν να έχεις μηδενήσει και ξαναμετράς, μέρες, ώρες, λεπτά

 

-Τι σου λείπει περισσότερο; Ο έρωτας ή η αγάπη;

 

-Τίποτα τα έχω και τα δύο.

 

-Έχεις νιώσει αγάπη στη ζωή σου;

 

-Ναι. Με αγαπάνε οι άνθρωποι που είναι μαζί μου-αν και είμαι δύσκολος άνθρωπος. Δεν δίνω εύκολα πολλά, αλλά αφοσιώνομαι.

 

Θα τα παρατούσες όλα για έναν έρωτα;

 

-Θα ήθελα.

 

Το έκανες;

-

Όχι, ποτέ.

 

-Γιατί;

 

-Δεν χρειάστηκε. Ωστόσο, τώρα, θα μπορούσα να κάνω αυτή την ανατροπή.

 

-Μετανιώνεις εύκολα στη ζωή σου;

 

-Που δεν έκανα γυμναστική νωρίτερα για να έχω το τέλειο σώμα και να γίνω το γυμνό εξώφυλλό σας!

-

Από τι είσαι εξαρτημένος, Κωνσταντίνε;

-Απ τους ανθρώπους, το Καλοκαίρι, απ τη μουσική, το σεξ (αν και δεν είμαι sex maniac) και, δυστυχώς, τη δημιουργικότητα.

 

-Γιατί δυστυχώς;

 

-Γιατί αν δεν ήμουνα τόσο εξαρτημένος απ τη δημιουργικότητα, θα είχα λίγο χρόνο για τον εαυτό μου.

 

-Και τι θα έκανες αν είχες χρόνο;

 

-Θα έκανα ταξίδια μέχρι να βαρεθώ.

 

-Τελικά, τι άνθρωπος είσαι; Έχεις αναλύσει ποτέ τον εαυτό σου;

 

-Δεν με ενδιαφέρει να με αναλύσω. Είσαι τρελός; Να ανακαλύψω κάνα λάθος και να τρέχω; Άστο καλύτερα…

 

-Είσαι ευτυχισμένος απ τη ζωή σου;

 

-Ναι. Είμαι ερωτευμένος, ανεβάζω μία ωραία παράσταση, είμαι υγιής…Οπότε, γιατί να μην είμαι ευτυχισμένος;

 

 

«Καρυοθραύστης»

Σκηνοθεσία - Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος

Ερμηνε Μυρτώ ΚΟο κιύουν: Μυρτώ Κοντονή, Γιάννης Νικολαίδης, Τάσος Καραχάλιος, Χρληστος Στρινόπουλος, Διογένης Σκαλτσάς

Θέατρο Θησείον, Τουρναβίτου 7, Ψυρρή,  τηλ κρατήσεων 2103255444, (περιορισμένος αριθμός θέσεων)