Κωνσταντίνος Ρήγος - Μυρτώ Κοντονή - ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΗΣ

 Σε κάθε παράσταση γδύνει τους χορευτές του. Τώρα ήρθε η σειρά του Κωνσταντίνου Ρήγου να βγάλει τα ρούχα του και να φωτογραφηθεί με τη χορεύτρια που μέχρι πριν λίγους μήνες ήταν ο επί χρόνια… χορευτής του. Εξάλλου, η Μυρτώ -πλέον- ήταν ο λόγος που ο Καρυοθραύστης ανεβαίνει φέτος στα σανίδια του θεάτρου Θησείον.

 

Μπορεί να φαίνεται απόμακρος και σνομπ, αλλά αν τον γνωρίσεις, θα καταλάβεις πως είναι έτοιμος να σου χαρίσει μια μεγάλη αγκαλιά. Του αρέσει να προκαλεί και δεν το κρύβει. Σιχαίνεται τις ταμπέλες και δεν έχει taboo. Συνεργάζεται με τους ανθρώπους του θεάτρου, αλλά και με τα μεγαλύτερα ονόματα τραγουδιστών. Οι απόψεις για τον ασυμβίβαστο χορογράφο-σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Ρήγο διχάζουν, τα συμπεράσματα όμως είναι δικά σας…

 

Με τον Καρυοθραύστη ολοκληρώνεται η τριλογία του Τσαϊκόφσκι;

Ακριβώς… Όλα ξεκίνησαν όταν το 1999 έκανα την Ωραία Κοιμωμένη κι ακολούθησε Η Λίμνη Των Κύκνων. Όμως ο Καρυοθραύστης δεν είναι όπως τα προηγούμενα, καθώς η παραγωγή είναι πιο «φτωχή» , στηρίζεται χωρίς σκηνικά και χρησιμοποιούμε το χώρο ως decor. Επίσης, υπάρχει μια αναφορά στα Χριστούγεννα από ένα δέντρο που είναι πάνω στον τοίχο και έναν καναπέ, που υποδηλώνει το σπίτι στο οποίο διαδραματίζεται το παραμύθι.

Μήπως ο Καρυοθραύστης άργησε διότι ήταν ένας ρόλος που προοριζόταν για τη Μυρτώ;

Ήταν συνειρμικό. Πάντα υπάρχουν πολλά πράγματα που θέλω να κάνω αλλά δεν βρίσκεται ο χρόνος… Τώρα ήρθε η κατάλληλη στιγμή και ήθελα πολύ η Μυρτώ να χορέψει την Κλάρα. Εξάλλου ήταν ο λόγος που αποφάσισα να κάνω το έργο. Παρόλο που ο Καρυοθραύστης είναι το κεντρικό πρόσωπο, εγώ ήθελα πρωταγωνίστρια την Κλάρα. Είχε ένα συγκυριακό νόημα όλο αυτό και μου άρεσε. Ήταν ένας ωραίος κύκλος που έπρεπε να κλείσει γιατί δεν θέλω να έχω ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Συγκυριακά έπρεπε να γίνει τώρα, μιας και έχουμε μπει στο μήνα των Χριστουγέννων.

Η Μυρτώ ήταν επί δέκα χρόνια χορευτής σου. Πώς σου φάνηκε η αλλαγή φύλου που έκανε;

Ήταν κάτι πολύ φυσιολογικό. Όντως, η Μυρτώ ήταν ένας χορευτής που τον είχα δέκα χρόνια στην ομάδα μου κι αποφάσισε για τους προσωπικούς της λόγους να αλλάξει φύλο. Για μένα όμως δεν άλλαξε τίποτα, πέρα από το ρόλο που θα της δώσω. Εκεί που θα έκανε ανδρικό ρόλο, θα κάνει τελικά γυναικείο.

Πριν κάνει την αλλαγή τής έδωσες κάποια συμβουλή;

Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του και για τις επιλογές του, οπότε θα σκεφτόμουν πολύ πριν πω οτιδήποτε, πράγμα που έκανα κιόλας. Δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι, αν δεν το βιώσεις. Πάντως, από τη στιγμή που εκείνη το ήθελε τόσο πολύ, εγώ δεν θα μπορούσα να την αποτρέψω.

Θα έκανες σχέση με τρανσέξουαλ;

Φυσικά και θα έκανα αν μου άρεσε, γιατί πιστεύω στην ουσία των σχέσεων. Αν θέλεις να επικοινωνείς πραγματικά με το σύντροφό σου, τότε και με αρκούδα μπορείς να δημιουργήσεις δεσμό.

Στον έρωτα υπάρχουν όρια;

Όχι… Όποιος τα βάζει, είναι δικό του πρόβλημα.

Αν γίνεις χορευτής στην Ελλάδα, μπορείς να δουλέψεις μόνο στα μπουζούκια;

Δυστυχώς ούτε εκεί πια, όλο και λιγότεροι χορευτές απασχολούνται και εκεί. Δεν υπάρχουν δομές στη χώρα μας, παρόλο που έχουμε τεράστια παράδοση και πολυ καλούς χορευτές. Το αποτέλεσμα είναι να μην έχουμε τη δύναμη να στηρίξουμε το χορό, καθώς τα πράγματα εξελίσσονται με πολύ αργά βήματα.

Πάντως είναι σοκαριστικό για έναν πατέρα, αν ο γιος του θελήσει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το χορό…

Τώρα πια όχι… Παλιότερα ναι, υπήρχε ένα ταμπού. Ο σύγχρονος χορός είναι πολύ αρσενική τέχνη και δεν συνδέεται με τη θηλυπρέπεια. Στις μέρες μας έχει γίνει βίαιος, οπότε δεν υπάρχει πια το taboo να σε πούνε gay, επειδή χορεύεις. Είναι πια τελείως ξεπερασμένο αυτό το κατάλοιπο. Ας μην χαρακτηρίζουμε τους ανθρώπους από το επάγγελμά τους.

Δηλαδή η ταμπέλα gay είναι ενοχλητική;

Για μένα, ναι…χρειάστηκε βέβαια να την φορέσουν πολλοί άνθρωποι για να κερδιθούν πολλά πράγματα.. δεν είναι κακό… απλά πιστεύω ότι είναι άκυρο οι άνθρωποι να χαρακτηρίζονται από τη σεξουαλική τους προτίμηση. Τίποτα δεν πρέπει να είναι taboo.

Στις παραστάσεις σου χρησιμοποιείς το γυμνό. Οι Έλληνες είναι σε τέτοιο βαθμό απελευθερωμένοι, ώστε να μπορέσουν να το δεχτούν;

Στη χώρα μας το γυμνό παραμένει ακόμα ένα θέμα. Το θεωρούμε taboo, έχει το στοιχείο της ντροπής, της ενοχής και της ευχαρίστησης. Πιστεύω πως το γυμνό είναι μια χαρά να το βλέπεις, να σε ικανοποιεί και να το θαυμάζεις, οπότε αυτόματα είναι ένα στοιχείο που γίνεται απαραίτητο στη δουλειά μου και μάλιστα τη χαρακτηρίζει κιόλας, καθώς το χρησιμοποιώ πολύ κι είναι κάτι που μου ταιριάζει. Οι άνθρωποι που δουλεύουν μαζί μου θέλουν να ζήσουν αυτή την εμπειρία, να βιώσουν πως θα μπορούσαν να κάνουν γυμνό. Όμως και το χιολογα! ﷽﷽﷽﷽ολει κιύμορ χαρακτηρίζει την δουλειά μου αλλά δεν απασχολεί ανάλογα!

Σχολιάζεται πως το κάνεις μόνο και μόνο για να προκαλείς…

ΟΚ… Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και δεν νομίζω να πείσω κανέναν αν πω το αντίθετο. Οπότε ας κρατήσουμε τη γνώμη για τον εαυτό μας.

Η τέχνη έχει όρια;

Κατά τη γνώμη μου, η τέχνη δεν πρέπει να έχει όρια. Τα μόνα που υπάρχουν είναι στις επιλογές του θεατή, που κάποια πράγματα μπορεί να δει και να τα θεωρεί τέχνη και κάποια άλλα όχι.

Αν και Χριστούγεννα, το μήνυμα της παράστασης δεν είναι αισιόδοξο. Γιατί;

Απλώς γιατί είναι μια «concept» γιορτή. Ωραία η Γέννηση και τα δώρα αλλά είναι ένα παιχνίδι τελείως καταναλωτικό και γι’ αυτό θεωρώ πως είναι μια μοναχική περίοδος. Αν κάποιος είναι μόνος τα Χριστούγεννα, μπορεί να βασανιστεί πραγματικά, καθώς είναι μια εφιαλτική γιορτή μοναξιάς.

Ο πρίγκιπας της Κλάρας παραμένει ξύλινος. Αυτή είναι η μοίρα για τις μεγάλες αγάπες; Ανεκπλήρωτες;

Το όνειρό της μετατρέπεται σε εφιάλτη. Το ποθητό από όλους μας: «Αχ το όνειρο να γίνει πραγματικότητα», τελικά είναι μια ουτοπία.

Οι σχέσεις είναι βραχείας λήξης;

Φυσικά, έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα οι σχέσεις των ανθρώπων είναι λίγο σαν «limited edition»… Βγαίνουν σε περιορισμένο χρόνο, για περιορισμένο αριθμό και κρατούν για λίγο. Επομένως θέλει μεγάλη προσπάθεια για να παραμείνει μια σχέση ζωντανή και να κρατήσει στο χρόνο. Όλα είναι παιχνίδια του μυαλού και της φαντασίας μας.

Οι επιθυμίες και τα όνειρα μας είναι τολμηρά; Εκεί βγάζουμε τον πραγματικό μας εαυτό;

Νομίζω, πως ναι, και γι’ αυτό καμιά φορά όταν ξυπνάμε, αναρωτιόμαστε τι είναι αυτό που είδαμε.

Γιατί αφήνεις ερωτηματικά στις παραστάσεις σου;

Θέλω όταν βλέπουν τις παραστάσεις μου να μην διαβάζουν αυτό που είναι, αλλά να κάνουν ένα συνειρμικό ταξίδι. Θέλω να περνούν τυχαία οι εικόνες και γι’ αυτό ο Καρυοθραύστης μού ταιριάζει.

Ήσουν αρκετά νέος όταν έγινες Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο χοροθέατρο του Κ.Β.Θ.Ε.

Για τα δεδομένα της Ελλάδας ήμουν μικρός, για τα δεδομένα του εξωτερικού οκ. Προσωπικά, βρισκόμουν σε μια καλή ηλικία και γι’ αυτό το πείραμα πέτυχε. Μπόρεσα να κάνω ό,τι ήθελα, έζησα στη Θεσσαλονίκη για 6 χρόνια, δημιούργησα μια ομάδα που είχε επαφή με την πόλη και το εξωτερικό, έκανα περιοδείες και γενικά ήταν από τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μου.

Η περίοδος αυτή έχει πλέον τελειώσει. Τι γεύση σου έχει αφήσει;

Μόνο θετική. Είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί σε σχέση όλα αυτά τα χρόνια που  χορογραφώ. Το λέω «πείραμα» γιατί μετά την απομάκρυνσή μου, όλο αυτό βυθίστηκε. Σχεδόν διαλύθηκε το χοροθέατρο, ενώ τώρα λειτουργεί αποσπασματικά χωρίς συνοχή και στόχο. Ήταν κάτι που δεν το ήθελα. Θα προτιμούσα ο επόμενος που βρέθηκε στη θέση μου να είχε συνεχίσει την ανοδική πορεία, όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Στενοχωριέμαι αλλά από την άλλη, δεν με νοιάζει κιόλας.

Οι παραστάσεις σου ταξίδεψαν στο εξωτερικό;

Ναι, έχω κάνει πολλές περιοδείες. Επίσης, είναι ένα κομμάτι που με θλίβει, γιατί εδώ και τρία χρόνια δεν έχουν βγει οι δουλειές μου εκτός Ελλάδας.

Για ποιο λόγο;

Κάποιες ήταν μεγάλες παραγωγές και δεν μπορούσε να γίνει, για κάποιες άλλες το αμέλησα κι εγώ. Πάντως, μου έχει λείψει να δω τις παραστάσεις μου στο εξωτερικό. Μάλλον ο Καρυοθραύστης θα είναι η αρχή, για να ανοίξουν και πάλι οι δρόμοι για την Ευρώπη και την Αμερική. Η Θεσσαλονίκη με βοήθησε να κάνω πράγματα που πίστευα και μου άνοιξε το δρόμο που ήθελα -σε σημείο, μάλιστα, που να δυσκολεύομαι να δουλέψω με λίγα πρόσωπα και σε μικρότερους χώρους.

Ο Τιτανικός ήταν πολύ μεγάλη παραγωγή. Πήρε διθυραμβικές κριτικές.

Με τον Τιτανικό πολλοί θεατές δεν επικοινώνησαν, μιας και δεν μπόρεσαν να τον καταλάβουν, αλλά εμένα είναι από τις αγαπημένες μου δουλειές. Μπόρεσα να «μιλήσω» με ένα διαφορετικό κοινό και με ενδιαφέρει να επικοινωνώ με διαφορετικό κοινό. Πολλοί ονομάζουν τις δουλειές μου «mainstream», αλλά στην ουσία δεν είναι καθόλου. Πρόκειται απλώς για τολμηρό και μη συγκαταβατικό θέατρο.

Η Ελλάδα «τρώει τα παιδιά» της;

Ούτε τα «τρώει», ούτε τα βοηθάει. Δυστυχώς, η χώρα μας είναι αναγκασμένη να αδιαφορεί για τα παιδιά της. Σίγουρα υπάρχουν πράγματα που, αν τα δείχναμε έξω, θα μπορούσαν να βοηθηθούν οι νέοι άνθρωποι. Είμαστε πολύ αυτάρεσκοι, νομίζουμε πως ήμαστε θεοί και από την άλλη, είμαστε μακριά από την υπόλοιπη Ευρώπη. Εγώ το να κάνω μια παράσταση και να τη βγάλω έξω είναι ένα τεράστιο βήμα. Εδώ δεν φτιάχτηκαν ποτέ δομές και ίσως να μην υπάρξουν τελικά… Τουλάχιστον όχι στη δική μας τη γενιά.

Πώς ήταν μέχρι σήμερα ο δρόμος σου;

Μια δύσκολη πορεία που απαιτεί ακατάπαυστη εργασία. Δεν υπάρχει προσωπικός χρόνος, αυτό είναι το μόνο που έχω χάσει από μένα. Είμαι ωστόσο μανιακός με αυτό που κάνω και τρομάζω στην ιδέα πως μπορεί να σταματήσω για λίγο. Πάντως, τα πράγματα μου ήρθαν πολύ καλύτερα από όσο τα περίμενα.

Η ζωή κάτι σου δίνει και κάτι σου παίρνει;

Ναι… Μου έδωσε επαγγελματική επιτυχία και μου πήρε προσωπικό χρόνο. Αλλά από το να μην έκανα αυτό που ήθελα, προτιμώ όπως μου ήρθαν τα πράγματα.

Βρέθηκες και στα μπουζούκια. Ακροβατείς τελικά ανάμεσα σε δύο κόσμους;

Δεν πιστεύω πως υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός, γιατί κι οι δύο αυτοί κόσμοι -όπως λες- επιθυμούν να επικοινωνήσουν με το κοινό. Το κοινό μπορεί να έρθει να δει την παράσταση μου και κάλλιστα να πάει μετά να ακούσει κάποιον τραγουδιστή. Μπορεί να κάνει και τα δύο. Αυτός είναι ένας κοινωνικός διαχωρισμός, που εξυπηρετεί τις θέσεις κάποιων ανθρώπων. Από τον κόσμο της νύχτας έχω πάρει πολλά πράγματα, όπως το ότι απέκτησα προσωπική ηρεμία, εκτόνωσα ανάγκες που είχα ως προς το entertainment και δεν θα μπορούσα να τα ξοδέψω μέσα από τις δικές μου δουλειές. Ουσιαστικά έχω μια εναλλαγή με άλλους ανθρώπους που κέρδισα πολλά και νοιώθω ευχαριστημένος.

Είσαι διχασμένη προσωπικότητα;

Ναι είμαι, γι’ αυτό μου αρέσει που παίζω με δύο κόσμους και δύο χώρους, που μοιάζουν διαφορετικοί αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι, μιας και έχουν τις ίδιες αγωνίες και ανάγκες, απλώς δεν είναι ίδιος ο τρόπος που προσεγγίζουν τις ανάγκες. Ελπίζω να μην μου βάλεις τίτλο «και της νύχτας και της ημέρας».

Ωστόσο μεταμόρφωσες την Πέγκυ Ζήνα και της έδωσες προσωπικό στυλ.

Όταν ξεκινήσαμε να συνεργαζόμαστε, η Πέγκυ ήταν ανοιχτή, ευφυής, ταλαντούχα, πεισματάρα και πολύ τολμηρή. Ήθελε να δοκιμάζει καινούρια πράματα ,  μαζί βγάλαμε την δική της ταυτότητά της. Τώρα συνεργαζόμαστε στα video clips και ότι προκύψει, αλλά συνεχίζει και κρατάει αυτό που φτιάξαμε. Αν κάποιος το ’χει, το ’χει… Αρκεί να βρεθεί κάποιος να το αναδείξει, σε όλους μας συμβαίνει αυτό.

Είχε παρεξηγηθεί η Πέγκυ Ζήνα επειδή είχες αναλάβει και τη Νατάσα Θεοδωρίδου;

Με την Πέγκυ έχουμε μια ουσιαστική σχέση και δεν την αφορούν οι υπόλοιπες συνεργασίες μου. Εξάλλου με όσους συνεργάζομαι θέλω να έχω και προσωπικές επαφές. Δεν πουλάω παροχές.

Οι γυναίκες δεν είναι ανταγωνιστικές μεταξύ τους;

Τις γυναίκες πρέπει να ρωτήσεις.

Θέλω μια ανδρική ματιά. Ακούω…

Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που τα έχουν καλά με τον εαυτό τους δεν είναι ανταγωνιστικοί. Οι γυναίκες επειδή είναι πιο… «φωτιά», βράζει το αίμα τους σε σχέση με τους άνδρες και γι’ αυτό μπαίνουν ευκολότερα στο «λούκι» της σύγκρισης. Ιδιαίτερα στο κομμάτι της τέχνης γίνονται πιο ανταγωνιστικές.

Στη νύχτα υπάρχουν ναρκωτικά;

Δεν θα σου πω υπάρχουν ή δεν υπάρχουν, γιατί και οι δύο απαντήσεις θα ήταν τελείως άκυρες. Ο καθένας ξέρει πως σε όλους τους χώρους υπάρχουν τα πάντα και από εκεί και πέρα είναι καθαρά θέμα προσωπικών επιλογών. Απλώς στον κόσμο του θεάματος μαθαίνονται ευκολότερα άσε που γοητεύει η ιδέα του καταραμένου γιατί ﷽﷽﷽﷽ει η ιδέα του καταραμε κικαλλιτέχνη. Για παράδειγμα δεν υπάρχει σεξουαλική διαστροφή την ημέρα; Όλα συμβαίνουν και υπάρχουν γύρω μας. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του, είναι σαν να ρωτάς αν βγαίνει ο ήλιος.

Εσύ έχεις κάνει καταχρήσεις;

Όχι αλλά αυτές είναι προσωπικές ερωτήσεις και δεν ξέρεις, έτσι κι αλλιώς, αν θα πω αλήθεια. Η δική μου απάντηση είναι αρνητική. Ο μύθος πίσω από την μαύρη εικόνα των καλλιτεχνών παραμένει μύθος, υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη από τίποτα κι άλλοι που έχουν ανάγκη από τα πάντα.

Ως καλλιτέχνης είσαι μοναχικός;

Με τον τρόπο που δουλεύω, είμαι αναγκασμένος να βρίσκομαι με πολύ κόσμο. Νομίζω πως είμαι μοναχικός, παρόλο που δεν το επιδιώκω.

Είσαι δύσκολος άνθρωπος;

Δεν ξέρω. Είμαι λίγο απόλυτος και οτιδήποτε σκέφτομαι το λέω, δεν χαρίζομαι πουθενά.

Δεν φοβάσαι ότι μπορεί να πληγώσεις κάποιους ανθρώπους, μιλώντας «χύμα»;

Δεν μπορώ να μην πω την αλήθεια, παρόλο που αναγνωρίζω πως αυτό θα έχει το ανάλογο κόστος. Είναι υποκριτικό να κρατάω πράγματα μέσα μου και να μην τα λέω.

Τι σε εκνευρίζει;

Οι διπρόσωποι άνθρωποι που φοβούνται να πουν τη γνώμη τους και η έλλειψη τρόπων.

Ανασφάλειες έχεις;

Με φοβίζει το αν θα μπορώ να είμαι δημιουργικός. Δεν θέλω να στερέψει η δημιουργία μου. Κατά τ’ άλλα, ξέρω τι μπορώ να κάνω και τι όχι.

Τι άλλο φοβάσαι;

Το θάνατο κι αυτός είναι κι ο λόγος που κάνω τέχνη. Ίσως για να τον ξορκίσω.

Λογική ή συναίσθημα;

Δυστυχώς, συναίσθημα. Είναι ωραίο να τα βλέπεις όλα λογικά και τακτοποιημένα. Εγώ πάω όμως με το συναίσθημα.

Έχεις συνεργαστεί με καλλιτέχνες που δεν ήθελες;

Έχει συμβεί, χωρίς να σημαίνει κάτι αυτό, μιας και μέσα στα πολλά που έχω κάνει, αυτά χάνονται. Δεν είναι δουλειές που με χαρακτηρίζουν.

Είσαι ερωτευμένος;

Είμαι πολύ ερωτευμένος γι’ αυτό βρίσκομαι σε συναισθηματική διέγερση. Μου αρέσει πολύ αυτό η κατάσταση να κρατιέται… όσο κρατιέται. Όταν είμαι ερωτευμένος, έχω έμπνευση αλλά μπορεί να παρατήσω και τα πάντα.

Πιστεύεις πως όταν κάτι το θέλεις πολύ συμβαίνει;

Όχι. Πιστεύω στη θετική ενέργεια των πραγμάτων και στην τύχη.

Τι extreme έχεις κάνει στη ζωή σου;

Δεν έχω κάνει… Είναι πολύ απλή η ζωή μου. Ας πούμε, θεωρώ extreme κάποια παιχνίδια που έκανα στην Disneyland, γιατί κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό από το φόβο μου.

Τι είναι για σένα τα Χριστούγεννα;

Τίποτα, δεν έχω επαφή με τις γιορτές. Είναι μια περίοδος, κατά την οποία θα κάνω μια αναγκαστική παύση και τίποτα παραπάνω. Ωραία τα φώτα κι ο στολισμός αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχω εμμονή με την εορταστική ατμόσφαιρα, εξάλλου το καλοκαίρι είναι η εποχή μου. Τότε βρίσκω τον εαυτό μου και θέλω να ξεκουράζομαι.

 

Μυρτώ

Ήταν δύσκολη η απόφαση να αλλάξεις φύλο;

Η απόφαση δεν ήταν δύσκολη, η επέμβαση ήταν όμως επώδυνη και την έκανα στο εξωτερικό. Αν το πάρεις απόφαση, όλα τα υπόλοιπα είναι πολύ απλά. Τα χειρουργεία είναι απαραίτητα και μετά δεν υπάρχει πισωγύρισμα.

Όταν ξύπνησες μετά την επέμβαση, πώς ένιωσες;

Έκλαιγα από τη χαρά μου. Πραγματική, ήταν μια συγκλονιστική στιγμή της ζωής μου. Σπουδαία στιγμή. Δεν παραπονέθηκα ποτέ για τίποτα.

Βρέθηκες στο σώμα που πάντα ήθελες να είσαι;

Από την πρώτη μέρα που ξύπνησα, είχα ξεχάσει το παρελθόν. Δεν θυμάμαι καν πώς ήμουν. Η προηγούμενη ζωή μου πλέον μου φαίνεται κόλαση. Αισθάνομαι κανονικά με το στήθος μου όπως κι εσύ. Απλώς νιώθω πως η δική μου εφηβεία καθυστέρησε.

Χρειάστηκες να δεις ψυχολόγο;

Έκανα ψυχανάλυση λόγω μιας ορμονοθεραπείας που είχα και ήταν επώδυνη. Χρειάζεσαι πολλή αγάπη και φροντίδα, μιας και μπορεί να περάσεις ακόμα και κατάθλιψη. Έχεις ανάγκη δίπλα σου την οικογένειά σου. Είναι μια αλλοπρόσαλλη κατάσταση και επώδυνη. Όμως, όλοι αυτοί οι μήνες που κύλησαν συνέθεσαν μια ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μου. Μόνο κάποια παραπανίσια κιλά έβαλα, τα οποία όμως χάνονται.

Η οικογένειά σου σε στήριξε;

Φυσικά. Έχω χάσει τον πατέρα μου, αλλά η μητέρα κι ο αδελφός μου με στήριξαν πολύ. Με τη μαμά μου είμαστε φίλες, δεν έχω κανένα παράπονο. Εξάλλου, το θεώρησα δεδομένο πως έπρεπε να με στηρίξουν. Ήταν μια προσωπική μου απόφαση, αλλά ακόμα και αντίρρηση να μου έφερναν, θα το έκανα. Δεν είχα καμιά πρακτική ανάγκη. Μόνο προσωπική υποστήριξη ήθελα και αυτή την είχα.

Το επάγγελμά σου βοήθησε να πάρεις ευκολότερα την απόφαση;

Σίγουρα στον καλλιτεχνικό χώρο τα πράγματα είναι πιο «ανοιχτά». Υποτίθεται βέβαια, ότι αυτό συμβαίνει, γιατί έχει να κάνει με τον άνθρωπο. Ξέρω όμως και περιπτώσεις που έχουν προβεί σε αλλαγή φύλου, αλλά δεν βγαίνουν στα Μέσα, διότι είναι διαφορετικό το επάγγελμα τους.

Η Ελλάδα είναι συντηρητική στο να αποδεχτεί μια τρανσέξουαλ;

Έχουμε άγνοια και δεν υπάρχει παιδεία. Στη χώρα μας τα τελευταία 10 χρόνια αποδεχτήκανε τους gay. Δεν ξέρουμε τι είναι τρανσέξουαλ ή τραβεστί. Τις περισσότερες φορές τις έννοιες αυτές τις έχουμε στο περιθώριο.

Τις τρανσέξουαλ και τις τραβεστί τις θεωρούν μόνο για το πεζοδρόμιο.

Όντως, τις περιθωριοποιούν, ανεξαρτήτως του αν πρέπει να σεβόμαστε τις επιθυμίες του συνανθρώπου μας.

Είχες σύντροφο εκείνη την περίοδο;

Όχι. Σε εκείνη τη φάση άλλαζα συντρόφους ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Και τώρα σε τέτοια φάση είμαι. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, πως δεν πιστεύω στα παραμύθια. Σκέψου πως περιμένω να έρθει ο πρίγκιπας, γιατί νομίζω πως υπάρχει…

Έχεις κάνει μακροχρόνια σχέση;

Ναι έχω κάνει και ήμουν πολύ πιστή. Μπορεί να είμαι πλατωνικά ερωτευμένη με κάποιον και να μην τολμάω να κοιτάξω άλλον. Είμαι παραδοσιακή. Αν είχα τη δυνατότητα να κάνω οικογένεια, θα ήταν ιδανικό, μιας και λατρεύω το συντηρητικό μοτίβο που όλοι αποφεύγουν.

Μπορείς να υιοθετήσεις. Δεν το έχεις σκεφτεί;

Όχι, μωρέ. Νομίζω πως δεν είμαι ικανή, τουλάχιστον τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Αν η φύση μού το επέτρεπε, θα έψαχνα να βρω σύντροφο να κάνω παιδί. Όλα αυτά όμως είναι εικασίες. Προσωπικά, λόγω της κατάστασης μου, δεν νομίζω να το έκανα.

 

Υπάρχει ιδανικός έρωτας;

Ναι, υπάρχει. Έτσι έχω μάθει να ζω. Πιστεύω πολύ στα παραμύθια.

Έχεις ζήσει τον ιδανικό έρωτα;

Ναι, μία φορά, αν και ερωτεύομαι συνέχεια. Για μένα ο ιδανικός έρωτας διαφέρει από τον απλό έρωτα.

Έρωτας ή αγάπη;

Φυσικά έρωτας. Πέφτω στα πατώματα κάθε βδομάδα, δεν μπορώ να ζήσω διαφορετικά. Βαριέμαι εύκολα. Πλέον οι σχέσεις είναι δύσκολες, γιατί δεν υπάρχει χρόνος, δεν «βάζουμε νερό στο κρασί μας» και το διαλύουμε πολύ εύκολα για να πάμε στην επόμενη.

Φέτος υποδύεσαι την Κλάρα, την πρωταγωνίστρια του έργου.

Ο Κωνσταντίνος ασχολήθηκε με τον Καρυοθραύστη χάρη σε μένα. Η Κλάρα είναι ενήλικη πια και ονειρεύεται έναν αληθινό έρωτα, τον οποίο όμως δεν ζει ποτέ.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που θα ήθελες πολύ να χορέψεις;

Ονειρεύομαι να χορεύω τους ρόλους, που ο Κωνσταντίνος ονειρεύεται για μένα.

Τον συμβουλεύτηκες για την απόφασή σου να αλλάξεις φύλο;

Μετά τη μητέρα μου ήταν ο πρώτος άνθρωπος με τον οποίο μίλησα. Δεν θα μου έλεγε όχι… Είναι δημοκρατικός άνθρωπος.

Νομίζω πως σου έχει αδυναμία..

Και εγώ σ’ εκείνον. Δεν βαριέμαι να δουλεύω ποτέ μαζί του. Κρατάω την αγάπη του Κώνσταντίνου και πλέον συνεννοούμαστε με τα μάτια. Η συνεργασία μας είναι σχέση ζωής.

Τα Χριστούγεννα είναι κάτι ιδιαίτερο για σένα;

Ναι. Μου θυμίζουν οικογένεια, μυρωδιές, ζέστη, καταναλωτική μανία, δώρα.

Περιμένεις συγκεκριμένο δώρο φέτος από τον Αϊ-Βασίλη;

Όχι, δεν νομίζω. Νομίζω πως όσα δώρα ήταν να μου χαριστούν, μου χαρίστηκαν ήδη.