Χορός χωρίς σοβαροφάνεια

Συνέντευξη στον Παύλο Κάγιο

 

Κ. Ρήγος: Βραβείο Νέων Χορογράφων

            «Τι να κάνεις, αυτά έχει η ζωή, ό,τι και να γίνει, υγεία πρέπει να υπάρχει και όλα αντιμετωπίζονται» λέει μια ηλικιωμένη γυναίκα στη φίλη της και συνεχίζουν τον περίπατό τους στο πάρκο αρχίζοντας αυθόρμητα να τραγουδάνε: «Στον Άγιο Σπυρίδωνα ένα δειλινό»…

            Αυτή η καθημερινή εικόνα έδωσε το ερέθισμα στο νέο χορογράφο Κωνσταντίνο Ρήγο και τη σκηνογράφο-ενδυματολόγο Ορπίνα Γαλαίου, που τυχαία την παρακολούθησαν, για να γεννηθεί η χορογραφία «Μήπως είστε της εκδρομής;» που κέρδισε το δεύτερο βραβείο στον διαγωνισμό νέων χορογράφων στη μνήμη της Ραλλούς Μάνου την οποία διοργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων, ενώ ταυτόχρονα πήρε και πολύ καλές κριτικές από έγκυρους κριτικούς.

            «Με το “Μήπως είστε της εκδρομής;” Θέλησα να κάνω μια χορογραφία με απλές, καθημερινές στιγμές που το άγχος της ζωής μέσα στην πόλη περνάνε απαρατήρητες και επειδή δεν είχα τη δυνατότητα να ηχογραφήσω τέτοιες αυθεντικές περιγραφές, χρησιμοποίησα αποσπάσματα – με όλο το σεβασμό – από τις “Μέρες Α και Β” του Γιώργου Σεφέρη δημιουργώντας μια χορογραφία λόγου, κίνησης και σιωπής» αναφέρει ο 23χρονος χορευτής και χορογράφος.

            Δίχως να έχει κάνει σπουδές χορού ο Κωνσταντίνος Ρήγος παραδέχεται ότι είναι αναγκαίες οι σπουδές αλλά ταυτόχρονα εκφράζει τη σκέψη πως «ίσως από τη μη γνώση συγκεκριμένων τεχνικών του χορού να μπορείς να κάνεις μια μεγαλύτερη και πιο ελεύθερη προσπάθεια αναζήτησης νέων εκφραστικών μέσων».

- Γιατί χορεύεις;

- Για να αποτυπώνω την ένταση της καθημερινής στιγμής. Γι’ αυτό και με ενδιαφέρουν στις χορογραφίες μου τα ερωτικά θέματα, η αναζήτηση πάνω σε υπαρξιακά προβλήματα, εν ολίγοις για το τι γίνεται γύρω μας, πού πάμε και τι θέλουμε. Βρίσκω πάρα πολύ σημαντικό να “δένει” ο χορός με το θέατρο, την εικαστική πλαστικότητα και τη μουσική αρμονία έτσι που τελικά να προβάλλεται μια σύνθεση τεχνών μέσα από τη χορογραφία.

- Λένε ότι ο χορός είναι μια τέχνη «δύσκολη» και για λίγους, εσύ τι λες;

- Είναι σημαντικό ότι το Ηρώδειο στις περισσότερες χορευτικές παραστάσεις γεμίζει, γεγονός που δείχνει ότι το κοινό ενδιαφέρεται. Χορευτικά βέβαια είμαστε πιο πίσω στην Ελλάδα, αλλά αυτό οφείλεται κυρίως γιατί δεν υπήρξε ποτέ μια πολιτική κι ένα όραμα από την πολιτεία που να δημιουργήσει με συνέπεια την ανάλογη χορευτική υποδομή. Σημασία πάντως έχει να ξέρεις για ποιο λόγο χορογραφείς. Θέλεις απλώς να βάλεις τη μια κίνηση δίπλα στην άλλη σαν να πρόκειται για μια γυμναστική επίδειξη με χορευτικές ικανότητες ή γιατί θέλεις να προβάλεις καταστάσεις που συναντάς γύρω σου, προβληματισμούς και αγωνίες για τη ζωή και για τα συναισθήματά που σου γεννά η επαφή με τους συνανθρώπους σου. Σε όλα αυτά όμως πρέπει να υπάρχει μια διάθεση αυτοσαρκασμού και χιούμορ προσπαθώντας να αποφύγεις τη σοβαροφάνεια και τη σώνει και καλά σημειολογική αναφορά. Η έμπνευση και η αίσθηση της δροσιάς πρέπει να είναι φιλτραρισμένες μέσα από τη σκέψη. Ο χορός είναι μια τέχνη που μπορεί να προσεγγίσει το κοινό φτάνει να το θέλει ο δημιουργός. Δεν νομίζω ότι πρέπει να σνομπάρεις το κοινό με “ακαταλαβίστικα” πράγματα μόνο και μόνο για να φανεί ότι κάνεις κάτι δύσκολο.

            Ένα μήνα πριν τη χορογραφία του «Μήπως είστε της εκδρομής;», ο Κωνσταντίνος Ρήγος παρουσίασε στα «Δρώμενα χορού» μια άλλη δουλειά του, το «Σώμα θυμήσου», ενώ αυτό τον καιρό εργάζεται πάνω σε δύο νέες χορογραφίες.